- 4 - 



zal men kunnen zien, dat bij vele oculaties de hladsteeltjes, die 

 men aan de oogen heeft laten zitten, afvallen. Die oculaties kan 

 men dan „geslaagd" noemen, terwijl de oogen met een ver- 

 schrompeld steeltje in den regel dood zijn. Xa ongeveer drie weken 

 beginnen de oculaties uit te loopen en kan men er toe overgaan 

 de onderstammen nog wat dieper in te korten. Het verwijderen 

 van alle bladeren ineens is niet aan te raden : men zou hierdoor 

 de planten van hun voornaamste voedingorganen berooven. Zijn 

 de oculaties zoover, dat zij spruiten ontwikkeld hebben van 20 

 a 30 centimeter lengte, dan kan men den onderstam tot vlak 

 boven de oculatie afsnijden. 



Ook kan men een stukje stam, ter lengte van eenige centi- 

 meters boven de oculatie overlaten, om hieraan de jonge .spruit 

 in den eersten tijd op te binden. Later wordt dan dit stom}")]© 

 verwijderd en de snij wond geteerd om inwerking van schimmels 

 te- weren. \ 



o. Het o c u 1 e e r e n met omgekeerde T s n e d e. 



Heeft men ongeveer twee weken tevoren de onderstammen 

 wat ingekort, dan kan het oculeeren aanvangen. Het eerst begint 

 men de oogen uit het entrijs te snijden (hg. I— 1.), waarbij men 

 met het mes, iets boven het oog beginnende, twee eenigszins- 

 buitenwaarts loopende insnijdingen maakt, (he onder het oog' 

 met een dwarse snede verbonden worden. Door zijwaarts wrikken 

 licht men het oog eruit, zorgende dat de ..kern" of het „zieltje" 

 niet op het entrijs achterblijft (fig. 1 — 3). Omdat dit voorschrift 

 door beginners vaak uit het oog wordt verloren, mag hier een 

 enkel woord over dit „zieltje" w'orden ingelascht. 



Licht men een stukje oudere schors met een oudere knop 

 erop van het hout van een tak af, dan ziet men, of, dat aan de 

 binnenzijde van de schors ter hoogte van de knop een kuiltje 

 zichtbaar is en op de overeenkomstige plaats van het hout van 

 de tak is dan een klein uitsteekseltje zich'Joaar, uf, dit uitsteekseltje 

 is met het stukje schors meegenome-n en is dan natuurlijk 

 zichtbaar als een uitsteekseltje aan de binnenzijde van de schors 

 ter hoogte van de knop, terwijl in het hout van den stam dan 

 een klein kuiltje zichtbaar is. Dit uitsteekseltje noemt men het 

 „zieltje" en het is het verbindingsstrengetje, waardoor het hout 

 van de knop verbonden is met het hout van de tak ; het is dus 



