HOOFDSTUK II. 



ALGEMEENE OPMERKINGEN OVER DE VERSCHILLENDE 

 KOFFIE-SOORTEN. 



Aheokutae. Van deze koffie-soort, die het eerst geïmporteerd, 

 werd in 1898, werd door Dr. Cramer een beschrijving gegeven i). 

 Hier moge er slechts aan herinnerd worden, dat de habitus in 

 veel opzichten met die van Liberia-koffie overeenkomt. Echter zijn 

 de bladeren lichter groen van kleur en is de poepoes roodachtig. De 

 takken zijn dunner dan bij Liberia-koffie; de bessen zijn kleiner en de 

 schil is niet zoo hard: het verhoudingscijfer (ongeveer 8) is gunstiger 



Het uit practisch oogpunt voornaamste verschil is echter 

 dat de Abeokuta-koffie weinig vatbaar is voor de gewone blad 

 ziekte {HemiUia). Een nadeel van deze soort is echter, dat zij 

 zeer vatbaar is voor djamoer-oepas. Van deze ziekte heeft zij 

 in den Cultuurtuin zeer te lijden, zoowel aan den stam en takken 

 als aan bessen. Op de kweekbedden hebben de jonge zaailingen 

 een enkele maal een een weinig te Ujden van de gewone bladziekte. 



Wat de productiviteit betreft, kan worden verwezen naar 

 Hoofdstuk in. 



In 1915 werd door Dr. Cramer opnieuw zaad van Abeocuta 

 koffie geïmporteerd. 



Affinis. Over deze Stenophylla-achtige soort, die pas in 1915 

 werd uitgeplant, valt thans nog niets te zeggen. Zij werd ingevoerd 

 door het Selectiestation. 



Arnoldiana. Van deze soort is, voorzoover ons bekend, nog 

 geen beschrijving gegeven. Zij werd voor het eerst ingevoerd 

 in 1907 door Dr. Cramer. 



De habitus van de planten, die uit dezen invoer stammen, 

 komt in sommige opzichten overeen met die van Abeokuta; in 

 andere opzichten meer met die van Liberia koffie. Ook wat de 



1) Cramer Gegevens over de Variabiliteit der in Nederiandsch-Indie verbouwde 

 koffiosoorteo. Mededeelingen uitgaande van het Departement van Landbouw No, 11 

 blz. 395 en Teysraannia XIX blz 337 



