- 89 - 



De bladeren vinden medicinaal toepassing. Het hout wordt 

 zelden gebruikt; soms wordt het voor stelen van bijlen gebezigd. 



Een exemplaar vermoedelijk 20 of meer jaren, oud staat in 

 den ,.Kebon-obat" van den Cultuurtuin. De boom groeit vrij goed 

 en bloeit elk jaar ongeveer tegen November -December. 

 Heyne, deel III blz. ISV). 



M. VIL 891. l|aeina(o\yEon eampechiaBiiim L. 



Volksnamen : Gampöchehout. 



Min of meer gedoomde heester of kleine boom, 3 tot 10 Me- 

 ter hoog, inheemsch in tropisch Amerika, op Java hier en daar 

 aangeplant. 



De boom moet volgens van Rombur(;h in de eerste helft der 

 19de eeuw op Java zijn ingevoerd. Hij is de producent van de 

 belangrijkste van alle verfhoutsoorten. 



Het kernhout wordt in natura en meer nog in den vorm- 

 van extract gebruikt in de woiververij, vooral om zwart, bruin 

 of grauw te verven. 



De cultuur is niet moeilijk; in den Cultuurtuin gioeien de 

 boomen echter vrij langzaam: veertien boompjes op een ouder- 

 lingen afstand van 5 Meter, uitgeplant December 188i), hebben 

 een hoogte van gemiddeld 2 Meter bereikt- Gebloeid hebben zij; 

 herhaaldelijk. Zij geven ook rijpe vruchten. 

 Heyxe, deel II blz. 251. 



K.0. V. SG4. Ileclyeliiuni ooronarium Koen. 



Mal. : Gandasoeli. 



De plant wordt hoofdzakelijk om de welriekende bloemen: 

 gekweekt, die door de inlandsche vrouwen in het haar worden 

 gedragen. Eenige planten staan in den „Kebon-obat" van den. 

 Cultuurtuin. 

 DE Clercq No. 1740. 



K.0. V. 882. Hlemijsrraptii^ colorala Hall. 



Mal.: Binaloe api: Soend. : Reundeu beureum ; Jav. : Këdji 

 bëling, Sambang gOtèh, Sarap. 



Liggend kruid, wildgroeiend en in tuinen gekweekt in randen. 

 Vorderman heeft het aangewezen als een der glaskauwersplanten^ 



