- 117 - 



K. O. I. 561. Paiijsriiim ediile Reinw. 



Mal. : Këpajang, Pangi (Mol), Simaoeng (Minangk.) ; Soend. : 

 Pitjoeng, Patjoeng Jav. : Poet.joeng. 



^ Boom tot 40 Meter hoog en (met de wortellijsten) 2^/2 Meter 

 dik, verbreid over den geheelen archipel. Wildgroeiend komt 

 hij op Java voor beneden 1000 M zeehoogte. 



De toepassingen van dezen boom houden verband uf met de 

 fanwezigheid daarin van blauwzuur in buitengewoon groote 

 hoeveelheid, üf met den rijkdom van het zaad aan olie. 



Een sterk verdunde blauvvzuuroplossing, als hoedanig een koud 

 bereid aftreksel van de versche bladeren of zaden van Pangium 

 edule is te beschouwen, is volgens Greshoff inderdaad een voor- 

 treffelijk antiseptisch. desinfecteerend en parasietenwerend middel. 



Als bederfwerend middel bezigt men ook de zaadkernen ; 

 fijn gehakte en 2 a 3 dagen in de zon gedroogde poetjoengzaden 

 worden gebruikt voor het conserveeren van visch. 



In streken, waar de klappers schaarsch zijn, w^ordt ter ver- 

 vanging van cocosvet zeer vaak de olie uit Pangiumzaden 

 gebruikt (Teysmannia 1900 bl. 223), ook voor medicinale doel- 

 einden gebruikt men de olie. 



Twee exemplaren van vermoedelijk meer dan 20- jarigen 

 leeftijd, staan in den „Kebon-obat" van den Cultuurtuin. • 

 Hey.ne, deel III blz. 317. 



K.0. I. 567. Parkia j«pec*iosa Hassk. 



Algemeene naam: peteh. 



Boom, sinds overoude tijden door de inlanders op -lava 

 gecultiveerd om de zaden, die rauw of gekookt worden gegeten. 



Volgens Hasskarl worden de jonge bladeren gegeten. Vor- 

 DERMAN zegt, dat de bladeren, tot pap gewreven, in Bantam met 

 succes worden aangewend op de blaasjes van de z.g. tjatjar 

 monjet, nadat de inhoud dier blaasjes door een prik met een 

 naald is verwijderd. 



Aan het eten van peteh schrijft men volgens Boorsma 

 (Geneesk. Tijdschr. v. N. I. 1908 bl. 657) een gunstigen invloed 

 toe bij suikerziekte. 



Een boom in 1830 uitgeplant, staat in den „Kebon-obat" 

 van den Cultuurtuin. 

 Hkyne. deel II blz. 227. ■ 



