- 120 - 



Een drietal der meest aangeplante variëteiten, door Dr. 

 RüT(iEf« in de omstreken van Pasar Minggoe ingezameld, werden 

 in" 1915 in den Cultuurtuin uitgeplant. 



Deze variëteiten zijn: 



L. 1. 504. 



Sirili Ijina, zeer groote bladeren; brengt weinig op, kleur 

 der bladeren groen. 



L. I. 505. 



Sirih djawa, harde bladeren, kleiner dan sirili tjina, donker- 

 groen blad. 



!.. I. 506. 



Sirih Balaioi of Oedang koening. Wordt veel geplant, vooral- 

 meer naar Doeren toe. (Jroote bladeren, duidelijk hartvormig 

 en grootste breedte beneden het midden, duidelijke punt, vrij 

 grof blad, min of meer hobbelig. Takken ver uitstaande, schijnt 

 een snelle groeier te zijn, kleur vrij licht. Naar men zegt, komen 

 aan deze soort geen rijpe bessen. 

 Heyni], deel II blz. 5. 



E. IV. 147. l»l|ior f'iibcha L. ,Staartpeper" 



Mal.: Tëmoekoes -Soend.-. Kinoe, Jav.: Kemoekoes. 



Tot 15 Meter hooge, klimmende heester met een tot 2 cM 

 dikken stengel, wildgroeiend in den Malt^ischen archipel en daar 

 ook gecultiveerd. Omtrent de wijze van cultiveeren is weinig 

 gepubliceerd; alleen in de „Aanteekeningen Cultuurtuin, blz. .39 

 zegt van Homburgh, dat in 1886 een 40-tal plantjes van echte 

 staartpeper werd uitgeplant, waarvan eenige in hetzelfde jaar 

 nog een hoogte bereikten van 80 cM. 



De vermenigvuldiging geschiedde door alleggers, doch men 

 kan de planten ook uit zaad telen. Van de in 1886 in den Cul- 

 tuurtuin uitgeplante exemplaren begonnen er in 1888 eenige te 

 bloeien en vrucht te dragen. 



Staartpeper is waarschijnlijk wel een blijvend, doch ook voor 

 de toekomst niet belangrijk exportartikel; het wordt in de genees- 

 kunde gebruikt. 

 Heyne, deel 11 blz. 10. 



