— o — 



meiijk op droge velden als wisselbouw. Dit laatste schijnt mij 

 aanbevelenswaardig om alang alang c. s. te weren en om den 

 grond te verbeteren voor volgende cultures zooals voedselge- 

 wassen, tabak of andere vezelplanten, die een rijkeren bodem 

 vereischen.— 



Men plante niet direkt Crotalaria na Crotalaria op hetzelfde veld. 



ZIEKTEN en PLAGEN. 



De plant is hier tot nu toe weinig onderhevig aan ziekten 

 en plagen. 



In den natten tijd vertoonde zich hier en daar een schimmel- 

 ziekte aan den wortelkraag, waardoor de daardoor aangetaste 

 planten afstierven. De ziekte werd gedetermineerd als Sderotium 

 Bolfsii. In oude stammen komt een schimmel voor, blijkbaar de 

 „Djamoer oepas" {Corticium salonofiicolor). 



Op eene onderneming in het Krawangsche kwamen enkele 

 -planten voor, aangetast door de „krulziekte", een ziekte van 

 onbekende oorzaak, zooals door Dr. A. A. L. Rutgers beschreven 

 voor Arachis en andere Leguminozen in Mededeeling No. 6. van 

 het Laboratorium voor Plantenziekten. 



De bladeren worden aangetast door een klein torretje of 

 aardvloo zonder dat veel schade veroorzaakt wordt. 



De peulen door boorderrupsen, echter minder dan de overige 

 -Crotalaria- soorten. 



Van jonge plantjes waren nu en dan alle eerste blaadjes 

 des nachts geheel afgevreten ; in den beginne werd gedacht, dat 

 het aardrupsen waren, maar later is gebleken, dat het waarschijnlijk 

 .de hier veelvuldig voorkomende hazen zijn geweest.— 



OOGST. 



Zaadwinning. Met oogsten in zaadaanplantingen kan men 

 van de 4de maand af beginnen en doorgaan totdat de plant 

 afsterft, er worden dan telkens peulen rijp. Men laat die op een 

 onderlaag drogen, zij springen dan vanzelf open. Zaad in den 

 regentijd geoogst bederft gauw. Ik oogste van 4 planten, die 

 een oppervlak innamen van circa 5 M^ 0,7 Kg. zaad; op zooveel 

 ,zal men echter in de praktijk wel niet kunnen rekenen. 



In een gram gaan 350 tot 400 zaden. 



