In de eerste jaren na het optreden van de serehziekte heeft 

 men niet alleen door chemische desinfectiemiddelen als sublimaat, 

 kopersulfaat, kaliumpermanganaat, zinksulfaat, chloorkalk, melasse 

 en broomwater getracht serehzieke stekken weer gezond te maken, 

 maar heeft men hiertoe ook toen reeds warmwaterbaden beproefd. 

 Zoo werd in het jaar 1889 door den heer .1. Sayers te Gemoe 

 — misschien wel in navolging van Jexsen — o. a. voorgesteld, proeven 

 met een warmwaterbehandeling van rietstekken als geneesmiddel 

 tegen de sereh te nemen, welk plan in een in dat jaar verschenen 

 brochure werd ontwikkeld. Uit deze brochure en uit uitlatingen van 

 Kramers en Kobus in de Mededeelingen van het Proefstation Oost- 

 Java ') volgt, dat J. Sayers een verwarming van rietstekken ge- 

 durende 10 minuten tot 50° C. aanbeval. 



Naar aanleiding van deze voorstellen nam ook Kobus in 1889 

 proeven met warm waterbehandeling van serehziek riet. Hoewel hij 

 aangeeft, dat rietstekken een uur verwarmen in water van 50 — 52° 

 verdragen zonder iets van haar kiemkracht te verliezen, ging hij bij 

 zijn proeven niet hooger dan tot 50° C, waarop hij een uur lang 

 verwarmde. De aldus behandelde bibit bracht iets meer op dan de 

 niet behandelde, maar of het percentage sereli door het warmwa- 

 terbad was gedaald, wordt niet vermeld. 2) 



Verdere proeven heeft Kobus niet genomen, omdat hij de 

 methode toch te omslachtig achtte voor de practijk, en in de latere 

 literatuur is dan ook niets meer over een warmwaterbehanding te 

 vinden. 



Het staken van verdere proeven kan ook wel datiraan zijn toe te 

 schrijven, dat in 1891 Dr. Janse, botanicus aan 'sLands Plantentuin, 

 onderzoekingen publiceerde, waardoor hij meende te hebben aan- 

 getoond, dat de serehziekte veroorzaakt werd door een bacterie, 

 die kookhitte kon verdragen. •^) In het begin hebben de conclusies 

 van Janse geloof gevonden; zelfs een voorzichtig onderzoeker als 

 Dr. Valeïon ^) raakte daardoor de kluts kwijt, en, zoolang men in 

 den waan verkeerde, dat de serehparasiet tegen koken bestand was. 



1) Dr. J. G. Kr.\mers. Proeven ia Kendal. Mededeelingen van het Proefstation 

 Oost-Java 1-ste serie No. 23 pag. 215. 



2) J. D. KoBüs. Resultaten van de Desinfectieproeven 1889 — 1890. Mededeelingen 

 van het Proefstation Oost-Java 1-ste serie No. 24 pag. 230—231. Ref in bijlage 

 v/h. Archief Overdrukken en referaten van belangrijke publicaties voor 1893 pag. 80. 



3) Dr. J. M. Janse. Het voorkomen van bacteriën in suikerriet. Mededeelingen 

 uit 's Lands Plantentuin IX 1891. Ref. in Bijlage van het Archief Overdrukken en 

 referaten van belangrijke publicaties voor 1893 pag. 48—50. 



4) Dr. Th. Yaletox. Bacteriologisch onderzoek van rietvariëteiten. Mededeelingen 

 van het Proefstation Oost-Java No. 34. Ref in Bijlage van het Arcliief Oveidrukken 

 en Referaten enz. pag. 50 — 53. 



