kon men natuurlijk geen hoop meer koesteren om serehzieke stek- 

 ken door een warmwaterbehandeling te genezen. Kookhitte verdra- 

 gen rietstekken toch zeker niet. 



Toen men had leeren inzien, dat de ontdekking van Janse op 

 een vergissing, veroorzaakt door een onjuiste methode van isoleeren 

 berustte, was men algemeen van het doeltreffende van bergbibit 

 als bestrijdingsmiddel tegen de serehziekte doordrongen en waar 

 nu het riet in de koelte gezond bleef, daar lieeft men blijkbaar 

 aan warmte als geneesmiddel niet meer gedacht. 



Wij hebben weer naar dit middel gegrepen, toen wij naar een 

 methode zochten, waardoor het verschil tusschen gomziekte en 

 serehziekte kon worden gedemonstreerd. Eenige jaren geleden is 

 de meening verkondigd geworden, da:t serehziekte niet anders zou 

 zijn dan de chronische vorm van gomziekte, dat deze ziekten dus 

 dezelfde oorzaak zouden hebben. Ons onderzoek over gomziekte ^) 

 had die vooronderstelling wel zeer onwaarschijnlijk gemaakt, maar 

 ook na publicatie daarvan bleek dé meening, als zou er tusschen 

 beide ziekten geen essentieel verschil zijn, nog voort te leven, het- 

 geen ons, met het oog op een juist inzicht in de bestrijding, niet 

 wenschelijk scheen. Was het nu niet mogelijk een methode te 

 vinden, waarbij het verschil tusschen serehziekte en gomziekte 

 aangetoond werd op een wijze, die tot een ieder sprak? 



De oorzaak van de gomziekte is een bacterie, die bij tempera- 

 turen van ongeveer 52° C. afsterft. Door de hierboven geciteerde 

 verhandeling van Dr. E. van Slogteren „De Nematoden-bestrijding 

 in de bloembollenstreek", waarin eveneens wordt aangegeven, dat 

 het geelziek der hyacinthen, een met gomziekte naverwante ziekte, 

 door warmwaterbehandeüng is te genezen, viel onze aandacht op 

 de mogelijkheid om op deze wijze de bacterie der gomziekte in de 

 stekken te dooden. 



Wat de serehziekte betreft, begonnen wij meer en meer tot de 

 door Prof. Quanjer'-) verkondigde meening over te hellen, dat deze 

 ziekte verwant moest zijn met de krulziekte van de suikerbiet en 

 de bladrolziekte van de aardappelplant, welke ziekten de groote 

 groep der mozaïekziekten zeer na staan. De smetstoffen van mozaïek- 



1) G. WiLBHiNK. De gomziekte van liet suikerriet, hare oorzaak en hare bestrij- 

 ding. Archief 1920 pag. 1:599-1525. 



2) Dr. H. M. QuANJEK, met medeweiking van H. A. A. v. d. Lek en J. Oortwmn 

 BoTJKS. Aard, verspreidingswij ze en bestrijding van Pliloeeninecrose (bhidrol) en 

 verwante ziekten, o. a. sereh. Mededeelingen v. d. Landbouw Hoogescliool en van de 

 daaraan verbonden instituten Deel X 1916 pag. 1—83. 



