8 



van 50 — 55° C, werd opgevoerd, terwijl ook liier niet-verwarmde 

 stekken ter controle werden iiitgeplant. 



De invloed van de warmwaterbehandeling kwam in den stand 

 van het gewas niet zoo duidelijk tot uitdrukking als bij het Zwart 

 Cheribon, doordat hier nogal strepenziekte optrad, die den stand 

 en de bladkleur ongelijk maakte, maar toch gaf de niet verwarmde 

 bibit een veel slechter gewas dan de een half uur verwarmde. 

 Het resultaat, bij het onderzoek van het riet van deze proef ver- 

 kregen, is in onderstaand staatje samengevat. 



Proef Ila. 



Rietsoort : Wit Preanger. 



Bibitsoort : Topstek van serehziek maalriet uit eigen proeftuin. 



Het verwarmen heeft hier niet nadeelig op de kiemkracht ge- 

 werkt, maar zelfs het een half uur verwarmen van 50 — 55° C. is 

 niet voldoende geweest om alle bibits gezond te maken, hetgeen ik 

 aan de sterke luchtwortelontwikkeling bij deze bibit toeschrijf. 

 Daardoor werd een laagje lucht om de bibits vastgehouden, waar- 

 door de warmte minder goed tot het inwendige kon doordringen. 

 Bij latere proeven is dit bezwaar zoo noodig door het wegsnijden 

 der luchtwortels ondervangen. De langst verwarmde bibit had ech- 

 ter toch grootendeels gezonde planten opgeleverd ; de een kwartier 

 verwarmde bleek hier maar weinig gezonder te zijn dan de niet 

 verwarmde, die een totaal serehziek gewas opleverde. 



Van de serehzieke planten uit deze serie werd weer bibit ge- 

 nomen en daarom werd een behandeling toegepast, als in Proef Ilb 

 js aangegeven. 



