121 



De invloed van wisseling van vochtgehalte kan trouwens ook 

 bij andere kwalen, die iets te maken hebben met een minder o-oed 

 wortelstelsel, zooals sereh en gomziekte, waargenomen worden, b. v. 

 in vlaktebibittuinen ; op lichtere, vooral wat grofzanderige gronden, 

 die oogenschijnlijk beter zijn dan in de buurt liggende zwaardere 

 gronden, treft men tegen verwachting deze ziekten vaak meer aan 

 dan op de wat zwaardere. De tijdelijke gunstige werking van stal- 

 mest of organische stoffen op grove zandgronden, die men o. a. op 

 Garoèm waarnam, moet ook hiermede in verband gebracht worden ; 

 de watercapaciteit van den bodem wordt hierdoor iets verhoogd. 



Dit lijdt ons vanzelf tot het verschijnsel, dat wij „droog wortel- 

 rot" noemen. 



Bij een groot deel der wortelrotgevallen speelt bibitrot een 

 belangrijke rol. In de rapporten, door het Proefstation en de groeps- 

 adviseurs over slecht staande tuingedeelten uitgebracht, vindt men 

 telkens aangegeven, dat bibitrot de directe oorzaak van het ongezon- 

 de uiterlijk is; vooral bij het rajoengan planten is bibitrot een der 

 hoofdverschijnselen. Het zure bibitrot op zichzelf is onderzocht en 

 beschreven door Von Wolzogen Kühr in Archief 1919 blz. 703, 

 Bij bibitrot ontstaan in de bibit voor de plant vergiftige stollen, 

 welke de spruit in bepaalde omstandigheden gedwongen wordt op 

 te zuigen. Die omstandigheden zijn in het algemeen onvoldoende 

 wateropname door de wortels, en deze kan veroorzaakt worden o.a. 

 door het gewone natte, dus anaërobe wortelrot, maar ook door 

 droog wortelrot, waarbij de planten een slecht wortelstelsel hebben, 

 waaraan nu bovendien door droogte zware eischen gesteld worden, 

 zoodat de spruit hare toevlucht neemt tot het vocht, dat in de bibit 

 of resten van de bibit aanwezig is. Droog wortelrot kan dus in den 

 grond als bibitrot beschouwd worden, maar verschilt van gewoon 

 lijden door droogte, doordat het wortelstelsel in onvoldoende con- 

 ditie verkeert. De grondoorzaak van het droge wortelrot is dus 

 dezelfde als van ander wortelrot. Zeer typische gevallen treden b.v. 

 soms op, wanneer de plantbodem bij het plantklaar maken niet vol- 

 doend bevochtigd is. Wanneer de kluiten door en door droog zijn, 

 nemen zij soms moeilijk water op. Slechts het verkruimelde boven- 

 laagje wordt dan nat; hierin wortelt de jonge plant en bij het nu 

 volgende toedienen van irrigatiewater wordt telkens weer dit bo- 

 venlaagje van eenige duimen dikte goed vochtig gemaakt, zoodat 

 hierin de wortels zelfs lijden en de bibit rotten kan, terwijl dieper 

 nog kluiten liggen, die slechts oppervlakkig vochtig zijn. Zoodoende 



