LIBRART 



NEW Y'JKK 

 ÖOTANICAL 



O 



mededeeltnctEn van het proefstation 

 voor de java-stjikerindüstrie. 



Jaargang 1923, No. 8. 



HOEVEEL SUIKER BLIJFT OP HET VELD ACHTER TENGE- 

 VOLGE VAN ONVOLDOEND OOGSTEN VAN HET RIET ? 



door 



Dr. J. KUYPER, 



Onderdirecteur der Cultuurafdeeling. 



Naarmate het oogsten van het maalriet meer of minder zorg- 

 vuldig geschiedt, zullen kortere of langere onderstukken van de 

 stokken op het veld achterblijven ; bij zeer slordig „dongkellen", 

 dit is het uitgraven der stokken, kan de hoeveelheid overgebleven 

 riet vrij belangrijk zijn en zoodoende vrij veel suiker verloren gaan. 

 Op verschillende ondernemingen worden geregeld z.g. dongkelproe- 

 ven genomen, waarbij nagegaan wordt, hoeveel riet op een bepaald 

 aantal geulen, die als monster uitgezet zijn, achtergebleven is, om 

 daaruit te berekenen, hoeveel suiker per bouw verloren gaat en 

 hoeveel men eventueel mag uitgeven om het dongkellen .te verbe- 

 teren. Dit is op zichzelf reeds belangrijk genoeg om deze op het 

 veld achtergebleven hoeveelheden te leeren kennen ; de zaak wordt 

 echter actueeler, nu verleden jaar en dit jaar proeven met een 

 machinale rietoogstmachine genomen worden, waarbij deze kennis 

 noodig is om de financieele consequentie's onder de oogen te kun- 

 nen zien. 



De proeven, waarover ons gegevens ter beschikking kwamen, 

 werden op verschillende wijzen genomen. Op de fabrieken der 

 Ned.-lnd. Landbouw Maatschappij verzamelt men reeds eenige jaren 

 cijfers door een bepaald aantal geulen per bouw na te dongkellen, 

 d.w.z. na het snijden in de daarvoor aangewezen geulen de resten 

 pi der stoelen uit te graven en te wegen. Dit geschiedt ook op. andere 

 fabrieken min of meer geregeld, terwijl eenigen op ons verzoek 

 nagingen, welke hoeveelheden op deze wijze verkregen werden. Deze 

 methode lijkt ons de juiste ; het probleem moet immers zoo gesteld 



