330 



onderzocht, en van Mycobacterium Rubiacearum in de Rubiaceae, 

 door VüN Faber 1) bestudeerd. In al deze gevallen moet de betee- 

 kenis dezer syrnbiosen voor de hoogere plant naar alle waarschijn- 

 lijkheid gezocht worden in de binding van de vrije afmosferische 

 stikstof door het betreffende mikro-organisme, tengevolge waarvan 

 deze stikstofbron indirect ook aan de voeding der hoogere plant ten 

 goede komt. 



Nog duister is echter de beteekenis der symbiose van Ardisia 

 crispa en de daarin voorkomende Bac. foliicola, welke door Miehe 2) 

 is onderzocht. Naast genoemde bacteriesoort werd uit deze plant 

 ook nog een door Miehe als B. repens aangeduide mikrobe aange- 

 troffen, welke waarschijnlijk slechts een van geen principieel belang 

 zijnde begeleidster van f)ac. foliicola is. 



Evenmin verklaard is de symbiose van Lolium temulentum 

 met een daarin voorkomende schimmel, welke het eerst door Guerin 

 en VoGL werd vastgesteld. Het ontwikkelingsproces van de schim- 

 mel in de plant werd door het onderzoek van Freeman ''^) geheel 

 opgehelderd. Volgens HaniNIG i) is hierbij intusschen van binding 

 der vrije stikstof door het mikro-organisme geen sprake. 



Tot de gevallen van symbiose moet dan ook nog worden gere- 

 kend het innige samenleven van de wortels van een zeer groot 

 aantal zeer uiteenloopende hoogere planten met verschillende schim- 

 melsoorten, welk verschijnsel men als mycorrhiza pleegt aan te 

 duiden. Daarbij ontwikkelt de schimmel zich somtijds in, dohc 

 meestal aan de oppervlakte van de plantenwortels, op grond waarvan 

 men onderscheid maakt tusschen endotrophe en ektotrophe my- 

 corrhiza. In dit verband is vooral de endotrophe mycorrhiza, waar- 

 bij de schimmel dus in de cellen leeft, van belang. 



Van de gevallen van endotrophe mycorrhiza is vooral het sa- 

 menleven van schimmelsoorten met verschillende vertegenwoordigers 

 van de familie der Orchidaceae goed onderzocht door Magnus ^), 

 Bernard "J) en Burgeff "). Daarbij is duidelijk aan het licht getre- 



1) F. C. VON Faber. Die Bakterien-Symbiose der Rubiaceen. Jahrb. f. wiss. 

 Botanik. TA. 54, 1914, pag. 243. 



2) H. Miehe. Weitere Unters. über die Bakterien-Symbiose bei Ardisia crispa. 

 Jahrb. f. wiss. Botanik. Bd. .53, 1914, pag. 1. 



3) E. M. Fi!EEM.\N. The Seed-Fungus of Lolium temulentum. Philosophical 

 Transactions of the Royal Society of London. Vol. 169 B, 1904. pag. 1. 



■1) E. HannIg. Uber pilzfreies Lolium temulentum. Bot. Zeitung. 65, 1907. pag. 25. 



3) W. Magnus. Zie: L. Jost, Vorlesungeu über Pflanzenphysiologie 3te Aufl. 

 1913, pag. 317. 



6) N. Bernari». Tiemarques sur rinimunité chez les plantes. Buil. de 1'Inst. Pas- 

 teur. Tomé VIL 1909, pag. 369. 



') Burgeff. Die Wurzelpilze der Orchideen. Jena, 1909. Zie L. Jost, Yorlesun- 

 gen üb. Pflanzeuphysiologie, 3te Aufl., 1913, pag, 319. 



