338 



een herhaling van de proeven van Janse, doch gaat bUjkens zijn 

 ..Naschrift" belangrijk verder dan deze, door fragmentjes van liet 

 zieke knoopweefsel in kultuurvloeistoifen te brengen. ïloewel deze 

 proeven tot geen gevolg geleid hebben, zijn ze reeds in beginsel 

 juist. Het mislukken dezer proeven schijnt voor Valeton een reden 

 te zijn geweest om de inrichting van de proef te wijzigen; hij neemt 

 nu geen fragmentjes uit den knoop als infectiemateriaal, maar het 

 perssap ervan, blijkens de zinsnede uit het ,, Naschrift": „Onder- 

 tusschen is het mij ook gelukt uit droppels uit serehziek riet 

 uitgeperst sap, onder de noodige voorzorgen opgevangen, uiterst 

 fijne tot kleine groepjes vereenigde staafjes te kweeken, die mis- 

 schien zullen blijken met de door Dr. Janse gevondene overeen 

 te komen." 



Reeds langen tijd waren mijn proeven steeds met onder asep- 

 tische voorwaarden opgevangen perssap uit serehziek riet uitgevoerd, 

 toen ik van de werkwijze van Valeton kennis nam. Mijn kult uur- 

 proeven waren dus in beginsel een herhaling van die van Valktiw. 

 Zij verschilden liiervan, doordat na kultiveering het mengsel der 

 aanwezige mikrobensoorten op gelatineplaatkulturen werd ontward. 



De publicaties van Benecke ';, gedurende de jaren 181)1 tot 

 1893 verschenen, zijn hoofdzakelijk besprekingen van het werk van 

 Krüger, Janse, Valeton en andere onderzoekers, doch leveren voor 

 het opsporen van de sereh-oorzaak geen nieuwe gezichtspunten oj). 



De onderzoekingen van Wenï -) over de serehziekte, in 1893, 

 '1895 en 1896 gepubliceerd, werden in 1898 samengevat in liet be- 

 kende werk van Wakker en Wenï: ,,De ziekten van het suikeriiet 

 op Java". 



Went achtte het destijds niet uitgesloten, dat de serehziekte 

 zou samenhangen met het voorkomen van een schimmelsoort, Hy- 

 pocrea sacchari, in de bladscheede van het serehzieke riet, waar- 

 naast ook wortelziekten een rol zouden spelen. Zeer waarschijnlijk 

 is Went deze meening niet meer toegedaan. Het zw^aartepunt van 

 zijn beschouwingen dient gezocht te worden in de belangrijke, door 

 hem ontwikkelde argumenten ten gunste van de opvatting, dat de 

 serehziekte van infectieuzen aard zou zijn. 



1) ï. BeneCke. „Sereh", Onderzoekingen en beschouwingen over oorzaken en 

 middelen. Mededeelingen v. h. Proefstation ,.Midden-Java" te Klaten, 1891 — 1893. 

 Literatuuroverzicht in „Bacteria in Relation to Plant Diseases", Dl. 3. 1914, pag. 

 79 en 80. > , > i o 



2) J, H. Wakker en F. A, F. C. Went. De ziekten van het suikerriet op Java. 

 Leiden, 1898. 



