HOOFDSTUK III. 



De toepassing van de gelatiuekweekmethode in de tropen. 



§ I. De noodzakelijkheid van het gebruik van gelatine naast 

 agar-agar. 



Toen voorloopige proeven mij geleerd hadden, dat zoowel in 

 het normale als in het serehzieke suikerriet verschillende mikro- 

 organismen naast elkander voorkwamen, sprak het vanzelf, dat ik 

 gebruik wenschte te maken van de methode der vaste voedingsbo- 

 dems voor de isoleering der afzonderlijke soorten, alsmede voor 

 haar diagnosen. Zooals bekend, worden hiervoor gewoonlijk naast 

 elkaar gelatine- en agar-agarsols gebruikt, die men in gesloten 

 glasdoozen tot plaatvormige gels laat stollen. Hierop brengt men dan 

 de te onderzoeken mikroben, hetzij met behulp van de uitzaaime- 

 thode, hetzij met behulp van de z. g. uitstrijkmethode >). 



Aan het gebruik van gelatineplaten in de tropen is echter het 

 bezwaar verbonden, dat deze reeds bij een temperatuur van 22 

 tot 25° C. vloeibaar beginnen te worden. Dit heeft ten gevolge ge- 

 had, dat de meeste onderzoekers, die in de tropen werkzaam waren, 

 van het gebruik van gelatineplaten geheel hebben afgezien en zich 

 tot het onderzoek op agar hebben bepaald. Dit nu moet als een 

 ernstig bezwaar worden beschouwd. Immers de uiteenloopende che- 

 mische natuur van de beide gels — gelatine een eiwit, agar-agar een 

 koolhydraat — heeft ten gevolge, dat op de gelatine eigenschappen 

 aan het hcht komen, die op agar verborgen blijven. Het duidelijkst 

 blijkt dit uit het feit, dat de peptoniseerende en tryptische enzymen 

 zich onmiddellijk kenbaar maken door de vervloeiïng der gelatine, 

 terwijl zij op agarplaten onopgemerkt blijven. Daarenboven vormen 

 mikroben op gelatineplaten dikwijls karakteristieke koloniën, die 

 opvallen door haar vorm en structuur, iets, wat op agarplaten in 

 veel mindere mate het geval is. 



Aan de andere zijde evenwel is het vervloeien van de gelatine- 

 platen onder invloed van de bovengenoemde enzymen in vele ge- 

 vallen een bezwaar bij het onderzoek naar de andere eigenschappen 

 der mikroben, zoodat men dan op agar is aangewezen. Vanzelf 



1) Deze laatste methode vindt men merkwaardigerwijze in de literatuur weinig 

 beschreven. Voor een nadere beschrijving van het ten grondslag ligyende princij.)e 

 zie men: C. H. Doptkr en E. Sacquépée, Précis de Bacteriologie, 1921, pag. 168. 



