370 



van serehzieke vaatbundels uit den s^erehzieken knoop in den stengel 

 overging. Niettegenstaande het frissche en groene uiterlijk bleek 

 het plantje inwendig reeds zwaar te zijn aangetast. 



Van dergelijke planten is bij ervaring bekend, dat zij bij water- 

 gebrek spoedig te gronde gaan. Het gunstige aanzien moet zonder 

 twijfel worden toegeschreven aan de rijkelijke watervoorziening bij 

 de potkultuur. 



De andere plant had op 15 Mei reeds 14 zijspruiten gevormd. 

 Sneed men deze aan. dan was de inhoud vuurrood door sereh-aan- 

 tasting. Op 17 Mei werd zulk een serehzieke spruit onderzocht. Bij 

 cultiveering in glucose-pepton-bikaliumphosphaat-oplossing gaf het 

 sap der zieke spruit aanleiding tot ontwikkeling van Bact. herbicola. 



Na ongeveer 9 maanden, op 23 October, werd de hoofdspruit 

 op 3 plaatsen, en wel nabij den top, in het midden en eenige c.M. 

 boven den voet, onderzocht. De horizontale doorsnede vertoonde 

 talrijke serehzieke, roode vaatbundels. De mikroben uit het perssap 

 werden in moutextract gekultiveerd gedurende 2 dagen en daarna 

 op moutgelatine uitgestreken. In de 3 gevallen werden in den tijd 

 van 4 dagen talrijke koloniën verkregen, uitsluitend van Bact. herbi- 

 cola. Een onmiddellijke uitstrijking van het perssap op moutgelatine 

 gaf in denzelfden tijd omstreeks 40 van deze mikrobenkoloniën als 

 reincultuur. 



'17. Sf. Pengkol. Tuin Boegoelkidoel. 31 Januari 1918. Rietva- 

 riëteit 247 B. 



Het sap uit het onderdeel van den stengel werd, na 2 dagen 

 staan, verdund en op moutgelatine uitgestreken. In den tijd van 6 

 dagen werd een dichte koloniënkultuur van Bact. herbicola ver- 

 kregen. 



18. Sf. Ngandjoeh. Tuin Plosso. 4 Februari 1918. Rietvariëteit 

 90 F. 



Ruim 4V2 maand na de vorige inzending werd wederom uit tuin 

 Plosso een halfvol wassen plant van de rietsoort 90 F ontvangen. 

 Deze had in alle opzichten het uiterlijk van een serehzieke plant. 

 Van het wortelstelsel waren vele wortels afgestorven. Over de lengte 

 doorgesneden, vertoonden de dongkellan en de hooger gelegen sten- 

 gelleden een groot aantal rood gekleurde vaatbundels, om ten slotte 

 in de bovenste knoopen over te gaan in de typische roode kleur 

 van de door sereh aangetaste knoopen. die op lengte-doorsnede zich 



