399 



§ 4. Beschrijving van de op vaste voedingsbodems vei'kregen bac- 

 teriënkolonièn. 



a. Vorm, kleur en aard der koloniën op gelatineplaten. 



Een uitzaaiing of uitstrijking van een verdunde suspensie der 

 onderzochite stammen op mout-, glucose-pepton- oi" rietsapgelatine 

 bij 20^^ C. gaf reeds na ongeveer 2 dagen, soms veel eerder, bleeke, 

 kleine, ronde koloniën te zien, die snel in uitgebreidiieid toenamen 

 en daarbij in den regel zeer vlak bleven. Gewoonlijk ging d£ ronde 

 gedaante der koloniën vrij gauw verloren en verkregen deze een 

 bochtigen of zeer onregelmatig gelobden rand. Zeldzamer kwam 

 het voor, dat uitloopers gevormd werden, die eenigszins verbreed 

 uitliepen. 



Indien niet te spoedig vervloeiïng intrad, konden, zoowel bij de 

 ronde als bij de bochtig gerande koloniën fraaie en verschillende 

 oppervlakte-structuren gevormd worden, zooals enkele, dubbele en 

 meervoudige rosetten met een hart in het midden : stralende figuren 

 in eenige concentrische zones : grillige netachtige teekeningen, enz. 

 Ook kwam het voor, dat de koloniën een opstaanden rand kregen 

 en in het midden een weinig verzonken. Bleven de koloniën een 

 glad oppervlak behouden, dan waren dikwijls concentrische ringen 

 waar te nemen, met zwakke koepelvormige welving. Andere koloniën 

 waren sterk geplooid of bestonden uit mikroskopische zoogloea, 

 waarbij de kronkeUngen dikwijls willekeurig dooreen lagen. Weer 

 andere koloniën bezaten geen bijzondere structuur en zagen er fijn 

 of grof gegranuleerd uit. 



De consistentie der koloniën was zeer uiteenloopend en van 

 een boterachtige zachtheid tot een brokkelige hardheid. Slijm vor- 

 ming trad eerst bij het ouder worden der koloniën op. Sterk samen- 

 hangende en harde koloniën konden met een platinadraad geheel 

 uit de gelatine gelicht worden. 



Aanvankelijk waren de koloniën, die op de plaat opkwamen, zwak 

 troebel, doorschijnend en soms zwak iriseerend. Na ongeveer 2 dagen 

 bezaten ze een doorsnede van ongeveer 1 m. M., een afmeting, die 

 echter bij de verschillende stammen van Bact. herbicola zeer ver- 

 anderlijk is. Op mout- en glucosegistwatergelatine werden de opgroei- 

 ende koloniën langzamerhand zwak geel en ten slotte goudgeel, oker- 

 kleurig of helder geelbruin. Op vleeschgelatine verschenen na om- 

 streeks 30 uren kleine, troebelwitte, nauwelijks zichtbare puntjes. 

 Na 2 dagen waren ze uitgegroeid tot ronde koloniën van ongeveer 

 ^/2 m.M. diameter. Ze waren bij opvallend licht bleek grijsgeel van 



