402 



licli eiii, sü (lasz die oberflachliclie Auflageriui^ schlieszlicli iii den 

 Grund einer napfï'ürmigen, mit Luft gefüllten Vertiefung za liegen 

 kommt. Die Gelatine ^Yird in Berührung mit der Bakterienmasse 

 erweicht, niclit aberverflüssigt." 



In hoeverre een scherpe onderscheiding tusschen een vervloeien 

 en een weekworden gerechtvaardigd is, kan in het midden gelaten 

 worden. Op grond van het boven aangehaalde leek het mij niet 

 noodig om uit het feit, dat verschillende der door mij geïsoleerde 

 stammen de gelatine onmiskenbaar vervloeiden, tot de niet-identiteit 

 dier bacteriën met Bact. herbicola Düggeli te besluiten. 



En dit te meer, daar ook Beijeringk ') melding maakt van het 

 feit, dat ook de door hem geïsoleerde stam van Bact. herbicola de 

 gelatine vervloeit, waaraan kan worden toegevoegd, dat ook door mij 

 in enkele gevallen niet-ver vloeiende stammen werden geïsoleerd, die 

 overigens geheel met de wel vervloeiende stammen overeenstemden. 



c. Vorm, kleur en aard der koloniën op agarplaten. 



Deze leverde niet zooveel kenmerkende eigenschappen op als de 

 kuituur op gelatineplaten. Op beide platen waren aanvankelijk de 

 opgroeiende koloniën in uiterlijk aan elkander gelijk. Regelmatige 

 koloniënstructuren komen op agarplaten evenwel slechts weinig 

 voor. Onregelmatige en sterk geplooide koloniën kwamen op beide 

 kultuurplaten voor. Meestal waren koloniën op agar vlak, slijmerig 

 en glad. Daar de kweektemperatuur voor agarkulturen omstreeks 

 30" C. was, dus een tiental graden hooger dan voor gelatine, ont- 

 wikkelden de koloniën zich sneller. De kleur is ook op agarplaten 

 goudgeel tot bruingeel. 



Nog werd nagegaan, in hoeverre het op de agarplaten ge- 

 vormde bacteriënslijm de cellulose-reactie gaf, zooals dit bij Aceto- 

 bacter xylinum Brown het geval is. Hiertoe werd het gele slijm op 

 een objectglas uitgestreken en bij zachte verwarming ingedroogd, 

 waarbij het geheel fraai doorzichtig werd. Behandeling van het 

 ingedroogde slijm met cliloorzinkjood of met geconcentreerd zwavel- 

 zuur en jodium gaf evenwel geen blauwkleuring. 



Beijeringk '■^) vermeldt, dat het slijm van Bact. herbicola niet 

 voor boterzuurgisting vatbaar is. Overeenkomstig de door hem gege- 

 ven indeeling der bacteriënwandstolfen 3) moet het slijm gerekend 



1) M. W. Beijerinck. Die Bacteriën der Papilionaceen-Knöllchen. Verzamelde 

 geschriften. Dl 2, pag. 1G7. 



2) M.W. Beijerinck. Mutation bei Mikroben. Verzamelde geschriften Dl 5, pag. 53. 

 ?) 1. c. pag. 90. 



