423 



Op grond van deze eigenschappen meen ik niet groote waar- 

 sdiijnlijlcheid te mogen besluiten tot de aanwezigheid in het ex- 

 tract van een glucoside, dat door de volgende eigenschappen is 

 gekenmerkt. 



Het glucoside heeft een zwakke chemische constitutie, waardoor 

 het onder den iavloed van uiteenloopende factoren: langeren tijd 

 koken der waterige oplossing, korten tijd opkoken met verdunde zu- 

 ren of basen, inwerken van emulsine, wordt gesplitst in een redu- 

 ceerende suiker en een onbekend nietsuiker-bestanddeel, dat door 

 behandeling met waterstofsuperoxyde in alkalische oplossing een 

 typisch roode verkleuring geeft. 



Vervolgens werd door mij nagegaan, in hoeverre de bovenge- 

 noemde glucoside-splitsing bruikbaar kon worden gemaakt voor het 

 aantoonen van bacteriën-emulsine. Hiertoe werd allereerst op de 

 volgende wijze een geconcentreerd extract bereid. 



Een Erlenmeyerkolf van 2 L, inhoud werd geheel met onge- 

 kneusde bladeren gevuld (375 G. blad) en daarna 1 E. water van 

 60° C. toegevoegd. Vervolgens werd gedurende een uur op het 

 waterbad bij deze temperatuur gedigereerd. Het verkregen extract 

 werd daarna afgeschonken in een tweede Erlenmeyerkolf, eveneens 

 geheel met blad gevuld. Men digereert wederom een uur lang bij 

 60° C. Van 1 L. water uitgaande, krijgt men zoodoende gemak- 

 kelijk 750 c c. extract, dat lichtgeel van kleur is. De oplossing 

 is alleen in geheel gevulde en goed geparaffineerde stopfleschjes 

 houdbaar '). 



Aanvankelijk is door mij getracht, de kleurreactie op dezelfde 

 wijze toe te passen als dit voor de indikaan- en aesculine-splitsing 

 gebruikelijk is. n.1. door het glucoside, iu casu het extract, in plaatkul- 

 turen te brengen. Deze pogingen hadden echter niet het gewenschte 

 succes, omdat voor een positief resultaat bij deze wijze van inrich- 

 ting der proef begrijpelijkerwijze een langere tijdsduur wordt ver- 

 eischt. waardoor de spontane verkleuring van het extract bezwaren 

 gaat opleveren. Om deze reden richtte ik de proef („ringreactie") 

 als volgt in : 



1 . In een reageerbuis brengt men 10 c. c. extract. 



2. Het te onderzoeken bacteriënmateriaal. uit een moutagarbuis- 

 reinkultuur, gedurende 3 dagen bij 30° C. gekweekt, wordt 

 aan het buisje met extract toegevoegd en gedurende 1 a 2 



1) Aan de lucht treedt spoedig een bruine verkleuring in . waarbij de oplossinj 

 troebel wordt. 



