428 



oerenen. Dal dit zoo, was bleek uit de oinstaiidi|^lieitl, dal liet ge- 

 vormde /uur zelfs in staat was, de vetsplitsende werkintv te onder- 

 drukken van bacterirn, welke zeil' ^een ziiui' uit de «glucose vorm- 

 den en dus op de ovcnige deelen der vloesclia^ar-ji;lucosei)laat wel 

 kraclili^' velsplitsend werkten ')• 



J)aar nu JUict. lierbicola op mouta^ar eveneens ziuir maakt, 

 was het aan<^ewezen, de bovenbeschreven i)roer nogeens te lierhalen 

 op een voedingsbodem, waar deze zuurvoruung achterwege blijrt. 

 Daarom werden dezelfde stammen ook nog algestreken op een zwak 

 alkalisch reageerende vleeschagar-plaat, waaronder weer een vet- 

 laagje was aangebracht. Ofsclioon de bacteriën gedurende twee dagen 

 kultiveeren bij 30° C. zich krachtig ontwikkelden, werd toch, wat 

 de vetsplitsing betrof, een geheel negatief resultaat verkregen. 



]3act. herbii^oia bevat dus als regel geen lipase. 



e. Het vermogen tot ontleding van waterstofsuperoxyde. 



Het is reeds lang bekend, dat tal van mikro-organismen in 

 sterke mate het vermogen bezitten om waterstofsuperoxyde in wa- 

 ter en zuurstof te ontleden. De eerste, die bewees, dat dit vermogen 

 geen algemeene eigenschap der levende cel was, was Beijerinck 2), 

 die iu 189;} er de aandacht op vestigde, dat de eclite melkzuurfer- 

 menten door een absoluut gemis aan vermogen tot ontleding van 

 het waterstofsuperoxyde gekenmerkt waren. Sindsdien is er door 

 C)ki>.\ Jknskx'») op gewezen, dat hetzelfde geldt voor de anaërobe 

 bolerzuurbacteriën. Het is zeer waarschijnlijk, dat dit zelfs voor alle 

 organismen, die gekenmerkt zijn door een uitsluitend anaërobe leef- 

 wijze, doorgaat. De recente onderzoekingen van Haydihk en Hakiin '*) 

 maken het zelfs waarschijnlijk, dat men in de intensiteit van de 

 waterstofsuperoxyde-ontleding, of zooals men dit gewoonlijk uitdrukt, 

 in hel kalalasegehalte, een maat heelt voor het vermogen tot een 

 aërobe of oxydatieve leefwijze met vrije zuurstof der organismen. 



In verband liiermede mocht worden verwacht, dat Da et. lier- 

 bicola als streng aëroob organisme in goede mate het vermogen 

 zou bezitten om waterstofsuperoxyde te ontleden. Teneinde dit na 

 te gaan, werden van alle aclittien te onderzoeken stammen kolo- 



•) N. Tv. SiiiiNiiRN' ï^ricfobonlipaso, '/Ac. Yorslagon Koninklijke AcadtMiiie van We- 

 tiMiscliapiKMi, 1)1. 19, 1910, |.a--. 1263. 



'-) M. VV. Bki.iiciünck. nemorkunn- iiber die /crsetzung des Wasserstolïsupeioxydi: 

 duroh lebendo Oi-i^anismeii. Verzamelde gesclii-if'ton. Dl. 3, pag. 43. 



3) S. O1U..V .Ikn.skn'. 1'lie lactic acid bacteria. Kobeiiliavn, 1919, pag. 18. 



■1) F. HwnucK' vmd II. 1I.\kii\. Das Problein drr Zyinasebildung in der Hele. 

 Biocbemiscbe ZeitscbriCl. ]ld. 128, 1922, pag. 508. 



