431 



Hoewel dus, wat enkele eigenschappen aangaat, geringe afwij- 

 kingen zijn o[) te merken, is, de overeenkomst der door mij onder- 

 zochte bacteriënstammen met Bact. herbicola aiireum (Bdrri et 

 DüGGELi). wat het overgroote deel der eigenschappen aangaat zoo 

 onmiskenbaar, dat ik niet aarzel om mijn bacteriënstammen even- 

 eens tot de genoemde soort te rekenen. Dit te meer. daar uit de 

 eerder aangehaalde onderzoekingen van Beijerinck gebleken is, dat 

 deze bacteriënsoort in hooge mate variabel is. 



HOOFDSTUK VHI. 



De beteekeuis vau het yoorkomen yaii bacterium herbicola in het 



serehzieke suikerriet. 



i^ 1. De oekologie van Bact. herbicola. 



Nu in het voorafgaande hoofdstuk met afdoende zekerheid is 

 vastgesteld, dat de in practisch alle onderzochte serehzieke riet- 

 stengels aangetroffen goudgeel gekleurde bacterie identiek is met 

 Bact. herbicola aureum, is het aangewezen, hier in een nadere 

 beschouwing te treden aangaande de beteekenis van deze vondst. 



Daartoe zij hier allereerst een overzicht gegeven van hetgeen 

 tot op heden omtrent de oekologie van dit organisme bekend is 

 geworden. 



Aanleiding tot de ontdekking van genoemd organisme door 

 DÜGGELI was een door hem ingesteld onderzoek naar den aard der 

 bacteriënflora, welke aan de oppervlakte van gezonde plantenzaden 

 en der daaruit gekweekte kiemplantjes voorkomt. 



Kort te voren had Burri in een verhandeling, getiteld „Die 

 Bakterien Vegetation auf der Oberflache normal entwickelter 

 Pflanzen i/' de meening uitgesproken : „dasz das Bild der Bakte- 

 rienflora einer Plfanze wie es sich nach Zahl und Art mittels der 

 gebrauchlichen Untersuchungsmethoden feststellen laszt, nicht die 

 Summe der durch Luftstrümungen, Insekten, Düngung oder sonst 

 welche Wege auf die Pflanzen gelangten Bakterien darstellt, sondern 

 der Hauptsache nach das Ergebnis einer wahrend des Wachstums 

 der Pflanze auf der Oberflache derselben stattgefundenen lebhaften 

 Bakterien-entwickelung ist." Deze meening was vooral gegrond op 

 het feit, dat het zeer groote aantal kiemen, dat aan de oppervlakte 

 van gezonde groene plantendeelen werd aangetroffen, niet te ver- 

 klaren was door uitsluitend rekening te houden met het afzetten 



1) Central bl. f. Bukt. 'ie. Abt, 1903, Bd 10, pag. 756. 



