433 



pervlaktc van gezonde bladeren van het suikerriet was aan te tref- 

 fen. Het resultaat was, dat inderdaad door afdrukken van bladstuk- 

 jes op glucose-peptou-agarplaten enkele koloniën van Bact. herbico- 

 la tot ontwikkeling kwamen, echter naast een zeer groot aantal kolo- 

 niën van wilde gisten, Dematiumsoorten, diverse schimmels, enz. 

 Ondanks dit laatste mag men dus toch aannemen, dat Bact. herbi- 

 cola ook behoort tot de gewone oppervlakte-flora der groene plan- 

 ten in de tropische streken. 



§ 2. Beschouwing omtrent de ivaarde, toe te hennen aan het feit, 

 dat bij de gevolgde tuerkwijze Bact. herbicola regelmatig in het sereJi- 

 zieke riet kon worden aangetoond. 



Daar we nu in Hoofdstuk I hebben uiteengezet, dat het bin- 

 nendringen van alomtegenwoordige kiemen ook in uiterlijk geheel 

 normale planten, in verband met steeds voorkomende beschadigin- 

 gen van het wortelstelsel, geenszins tot de uitzonderingen behoort, 

 behoeft het op zichzelf geen verwondering te baren, dat ik bij het 

 onderzoek van gezonde rietstokken ook in 15,8yo der gevallen de 

 aanwezigheid van Bact. herbicola kon vaststellen. 



En dit te meer, daar het vaststellen der allereerste stadia van 

 de serehziekte een uiterst bezwaarlijke, zoo niet onmogelijke taak 

 is, zoodat het geenszins uitgesloten is dat ook onder de onderzochte, 

 uiterlijk geheel normale planten, zich een aantal bevond, hetwelk 

 de ziektekiem reeds in zich droeg. 



Een en ander behoeft dus niets af te doen aan de merkwaar- 

 digheid van het feit, dat in practisch lOOyo fier gevallen in het se- 

 rehzieke riet de genoemde bacterie werd aangetroffen. 



Om de waarde van dit resultaat nader te kunnen beoordeelen, 

 dient de gevolgde werkwijze nog eens nader onder de oogen te 

 worden gezien. A priori toch zou het denkbaar zijn, dat deze neer- 

 kwam op een specifieke ophoopingsproef, waardoor ook een zeer ge- 

 ring aantal individuen van Bact. herbicola in een mengsel van een 

 groot aantal kiemen van anderen aard naar voren werden gebracht, 

 zoodat het regelmatige voorkomen van Bact. herbicola geenszins zou 

 behoeven te leiden tot de conclusie, dat deze bacterie in den sereli- 

 zieken rietstengel het overgroote bestanddeel der zich daarin bevin- 

 dende mikroflora zou uitmaken. Op den voorgrond stellende, dat 

 iedere voor een dergelijk onderzoek gebruikte kultuurmethode tot 

 op zekere hoogte electief werkt, in zooverre dat er steeds mikro-or- 

 ganismen zijn aan te wijzen, die in het gebruikte kultuurmedium 



