435 



proeven inet de reiiikulUiren leereii, dat de gebruikte media eeu 

 zeer krachtige vermeerdering van Bact. herbicola mogelijk maakten, 

 blijkt er toch wel uit, dat zij geenszins in sterke mxte electief werken. 

 In overeenstemming hiermede is het feit, dat het aantoonen 

 van Bact. herbicola in uitgeplante serehzieke bibits moeilijker bleek, 

 naarmate de bibit langer in den grond gelegen had, om ten slotte, 

 als het rottingsproces van de bibit te ver was voortgeschreden, 

 onmogelijk te worden. Ook bij serehzieke stengels, die in het onderste 

 gedeelte te sterk waren aangetast, was het dikwijls moeilijk Bact. 

 herbicola in dit gedeelte aan te toonen, terwijl dan deze bacterie 

 in de liooger gelegen knoopen en leden nog gemakkelijk was te 

 vinden. Hieruit volgt dus, dat ook in de serehzieke stengels Bact. 

 herbicola geleidelijk door andere mikro-organismen wordt overwoe- 

 kerd en zich dan nog slechts in hoogere gedeelten van den stengel 

 kan handhaven. 



§ 3. Het samengaan van het optreden van hel sereJisymptoom 

 der roode vaathundels en het verschijnen van Bact. herbicola 

 iti den jeugdigen rietstengel. 



In verband met het voorafgaande leek het nu gewenscht na te 

 gaan, of er, zooals te verwachten was, een nauw verband bestond 

 tusschen het eerste optreden van het serehsymptoom der roode 

 vaatbundels in den jeugdigen rietstengel en het verschijnen van Bact. 

 herbicola in dien stengel. Hiertoe leek het de aangewezen weg een 

 aantal één-oogsbibits, afkomstig van serehzieke stengels, waarin te 

 voren de aanwezigheid van Bact. herbicola was vastgesteld, uit te 

 planten en vervolgens op gezette tijden de jeugdige rietstengeltjes 

 op de aanwezigheid van roode vaatbundels, resp. van Bact. herbicola 

 te onderzoeken. 



Alvorens evenwel tot deze eigenlijke proefnemingen over te 

 gaan, kwam het mij noodzakelijk voor ter controle een overeen- 

 komstig onderzoek in te stellen bij rietplantjes, welke uit geheel 

 gezonde bibit waren gekweekt. 



Hiertoe werd gebruikt pasgekiemde bergbibit (afkomstig van 

 Wonosobo). en wel van de rietvariëteiten EK 2, EK 28, 100 Pü.T en 

 247 B. De bibits werden in ruime potten uitgeplant. Hierbij werd, 

 evenals bij de verderop te beschrijven proeven met serehzieke bibits, 

 tegen de gewoonte in het bibitoog naar boven gekeerd, terwijl de 

 bibit zelf voor minder dan de helft harer dikte in de aarde verzon- 

 ken was. Door deze plantwijze konden de zich aan de jonge spruit 



