436 



OutwikkeleiKle wortels door den grooten afstand, waarop ze zich van 

 de grondoppervlakte bevonden, niet gemakkelijk in de aarde dringen. 

 De plantjes werden aldus genoodzaakt, verscheidene weken ten 

 koste van de bibit te leven, zoodat bij deze inrichting der proef ook 

 geen mikroben uit den grond eventueel door de spruitwortels in 

 den stengel konden binnendringen. Groeiden deze wortels te lang 

 uit, dan werden ze met een heete schaar afgeknipt. Fig. 10 geeft 

 een afbeelding van de inrichting der plantproef. Hierop zijn de 

 spruitwortels nog niet zichtbaar, daar zij nog niet waren uitgeloo- 

 pen ; alleen de bibitwortels hadden zich ontwikkeld. 



De uit de gezonde bibit gekweekte plantjes werden nu na een 

 tijdsverloop, variëerende tusschen 2 en 3 maanden, op de aanwezig- 

 lieid van Bact. herbicola onderzocht. Daarbij werd tevens vastge- 

 steld, dat in geen der stengeltjes roode vaatbundels waren aan te 

 treffen. 



Aangaande de uitkomsten van het bacteriologisch onderzoek 

 geeft onderstaande Tabel XXIII een overzicht. 



Tabel XXIII. 



OVEBZICIIT VAN DE MIKROBEN, AANCETROFFEN IN JONGE RIETPLANTJES, 



UIT (tEzonde bibit (IEKWEEKT. 



hietvarii'teit. 



Aantal onder- 

 zochte spruiten. 



Mikroben, 



In 43 onderzochte, gezonde spruiten, werd dus slechts eenmaal 

 Bact. herbicola aangetroffen. Men mag dus concludeeren, dat uit 

 gezonde bibit gekweekte, ongeveer drie maanden oude rietplantjes, 

 nagenoeg zonder uitzondering vrij zijn van Bact. herbicola. 



Nadat de boven beschreven blanco-proeven dus een gunstig 

 resultaat hadden opgeleverd, werd tot de eigenlijke proefnemingen 

 met uit. serehzieke bibits opgekweekte rietplantjes overgegaan. 



Hiertoe werden een achttal één-oogsbibits uitgeplant, verkregen 

 uit stengels van de rietvariëteit SW 3, afkomstig van de Sf. Wi- 

 nongan, afdeeling Ngoehng. Vóór het uitplanten werd in alle bibits 



