453 



Tabel XXIV. 



Overzicht van de intensiteit der roode verkleuring van de riet 



stengelstukjes onder invloed van verschillende chemicaliën. 



Uit deze proefnemingen blijkt dus, dat verschillende chemische 

 verbindingen in staat zijn de roode verkleuring bij het riet te weeg 

 te brengen. 



Bij de proef met sublimaat, waarbij deze stof als oplossing of 

 kristal op een lengtedoorsnede van het riet werd gebracht, trad op 

 de plaats, waar deze stof in hooge concentratie aanwezig was, geen 

 roode kleur op. Deze verscheen alleen aan den rand van het diffu- 

 sieveld van de sublimaat. De roode kleurstof wordt dus blijkbaar in 

 het onder invloed van het subhmaat langzaam afstervende weefsel 

 nabij den rand van het diffusieveld van deze verbinding gevormd, 

 terwijl in het snel gedoode weefsel binnen het diffusieveld geen roo- 

 de kleur verschijnt. Analoog verliep de proef met het 25% zwavel- 

 zuur. 



Werden phenol, oxaalzuur en wijnsteenzuur in niet geconcen- 

 treerde oplossingen op stukjes riet gebracht, dan strekte de roode 

 verkleuring hierop zich uit over het geheele diffusieveld. Indien 

 dezelfde verbindingen echter in kristalvorm op het rietweefsel wer- 

 den gebracht, vormde zich om het kristal eerst een meer of minder 

 groot kleurloos veld en hieromheen een intensieve roode verkleu- 

 ring. In overeenstemming met de sublimaatproef, wordt in het kleur- 

 looze veld het weefsel snel gedood, zoodat de roode verkleuring 

 uitblijft, terwijl hieromheen in het langzaam afstervende weefsel 

 de roode kleurstof gevormd wordt. 



