455 



van de roode kleurstof. Daartoe werden wederom drie in de lengte 

 gehalveerde stukjes rietstengel, waarop respectievelijk een kristal 

 wijnsteenzuur, eenige druppels 5% phenol en eenige druppels 10% 

 phosphorzuur, gebracht in een petrischaal, welke op haar beurt 

 wederom was geplaatst in een hermetisch gesloten glasdoos. De pe- 

 trischaal was omgeven door een rand van in alkalische pyrogallol 

 gedrenkte watten'i). Ter controle werden in de petrischaal bovendien 

 twee onbehandelde rietstukjes gebracht, terwijl het geheel wederom 

 bij 30° C werd geplaatst. 



Na vier dagen was geen spoor van een roode verkleuring waar 

 te nemen, terwijl, zooals wij boven zagen, deze tijdsduur ruim vol- 

 doende was om onder aërobe voorwaarden onder den invloed der 

 gebruikte chemicaliën een intensieve roode verkleuring te doen in- 

 treden. 



Na genoemd tijdsverloop werd de glasdoos geopend en nu trad 

 reeds na twee dagen wederom de roode kleur op. 



Op den Oden dag na de luchttoetreding was het stukje riet, 

 waarop wijnsteenzuur was gebracht, geheel rood, behalve op de plek, 

 waar het kristal lag ; het stukje riet met 5% phenol vertoonde een 

 roode verkleuring over de geheele oppervlakte, terwijl dat met 10% 

 phosphorzuur zwakker rood getint was. 



De contrólestukjes vertoonden op dat moment slechts een 

 smallen, zwak rooden zoom, op eenigen afstand van den omtrek 

 gelegen. 



De gevolgtrekking, welke uit deze proef gemaakt moet worden, 

 is, dat luchtzuurstof onmisbaar is om de roode verkleuring in het 

 langzaam afstervende weefsel te doen optreden. 



Verder overtuigde ik mij ervan, dat het bij deze proeven nood- 

 zakelijk is, van levend suikerrietweefsel uit te gaan. 



Rietstukjes, die door onderdompelen gedurende korten tijd in 

 kokend water gedood waren, lieten zich op geenerlei wijze meer 

 rood kleuren. 



§ 4. De roode verkleuring van het suikerriet opgevat als nekro- 

 biotisch proces. 



De voorafgaande waarnemingen doen het nu zeer waarschijn- 

 lijk voorkomen, dat men de roode verkleuring van het suikerriet 

 moet opvatten als een nekrobiotisch proces, dat in de langzaam 



i) De gevolgde werkwijze kwam geheel overeen met die, welke door mij is aan- 

 gegeven voor de anaërobe kuituur van mikro-organismen. Voor details zie men: 

 A-rchief voor de Suikerijidustrie in Ned-Indië, 1917, pag. 1132, 



