met zekerheid vaststaat. Een eenigszins nader onderzoek scheen dus 

 alleszins aangewezen. Hiertoe was het in de eerste plaats noodig 

 een zekere hoeveelheid dezer stof te verzamelen. Hiervoor werden 

 zoowel schijfjes als lengtedoorsneden uit den rietstengel in glas- 

 doozen bij 30'' C. geplaatst. Door spontane mikrobenvegetatie, vooral 

 door schimmels, trad na omstreeks twee dagen bij de vochtige 

 atmosfeer in de glasdoos de roode verkleiiring van het riet in. Het 

 zijn vooral de vaatbundels, die zich rood, bruin- of paarsrood kleuren, 

 waardoor een dwarsdoorsnede meestal rooder van kleur is dan een 

 lengtedoorsnede, terwijl de roode kleur bij den knoop en dicht aan 

 den omtrek van den stengel, waar vele vaatbundels gelegen zijn, 

 sterker is dan in het midden. Dit laatste wordt bij een dwarsdoor- 

 snede goed waarneembaar, wanneer hiervan een dun laagje wordt 

 weggesneden. 



De roode verkleuring vangt meestal aan op de knoopen. Het 

 geval kan zich zelfs voordoen, dat de knoopen reeds fraai rood zijn 

 gekleurd, terwijl het tusschenliggende lid nog blank is. Kleurt ook 

 deze zich langzamerhand rood, dan zijn de knoopen intusschen don- 

 kerder rood geworden. 



Voor het verkrijgen der kleurstof werden de roode stukjes riet 

 met water gekookt. Bij filtratie van de verkregen oplossing bleek, dat 

 het filtreerpapier veel van de kleurstof opnam en zich daarbij blauw- 

 paars kleurde. Het filtraat was lichter van kleur dan de oorspron- 

 kelijke oplossing. Van de eigenschap van de cellulose-vezel om de 

 roode kleurstof op te nemen werd gebruik gemaakt om een zuivere 

 waterige oplossing der kleurstof te bereiden, daar het gedroogde 

 filtreerpapier bij koken wederom een groot gedeelte der roode 

 kleurstof loslaat. Ook met warme QQ^o alkohol is de kleurstof uit 

 het filtreerpapier te extraheeren. 



Voor het verkrijgen eener waterige of alkoholische oplossing der 

 roode kleurstof werd het afkooksel der roode stukjes riet in stukjes 

 filtreerpapier opgezogen en daarna langen tijd met koud gedistil- 

 leerd water, onder voortdurende verversching, goed uitgewasschen. 

 De blauwpaarsgekleurde stukjes papier werden na drogen met ge- 

 distilleerd water uitgekookt of met 96% alkohol op het waterbad 

 gedigereerd. Na bezinking werd de heldere vloeistof afgekoeld of 

 voorzichtig afgeschonken. Ook filtreeren der warme vloeistof gaf een 

 roodgekleurd filtraat, waarmede verschillende reacties waren uit te 

 voeren. 



Na vergelijking met vele kleurstoffen werden de eigenschap- 



