475 



De 7 bibits hadden 7 zeer fraaie planten opgeleverd, die achter- 

 eenvolgens 5, 5, 5, 6, 5, 5, 4 stokken hadden gevormd van gemid- 

 deld 2,6 M. lang en 2,ö cM. dik, die alle recht, cyUndrisch van 

 vorm en inwendig geheel normaal waren. 



Bij het bacteriologisch onderzoek, op de gebruikelijke wijze 

 verricht, kon Bact. herbicola in de onderzochte stokken niet meer 

 worden aangetoond. 



Derde proefneming. Rietvariëteit 2714 POJ, afkomstig uit den 

 tuin van het Proefstation te Pasoeroean. 



Van een aantal in den tuin aangetroffen duidelijk serelizieke 

 planten werden uit aangetaste stengels twaalf twee-oogsbibits ge- 

 sneden, nadat in deze stengels Bact. herbicola op de gebruikelijke 

 wijze was aangetoond. De bibits werden 23 Juli 1919 uitgeplant, 

 terwijl de verkregen planten op 1 Juli 1920 werden gesneden. De 

 12 uitgeplante bibits hadden 12 fraaie rietplanten opgeleverd met 

 dikke, inwendig geheel normale stengels, welke gemiddeld 2,4 M, 

 lang en 3,3 c.M. dik waren. Gemiddeld hadden de rietplanten ieder 

 drie stokken voortgebracht. Bij onderzoek bleek, dat in nog slechts 

 één van de 24 stokken Bact. herbicola kon worden aangetoond. 



Vierde proefneming. Rietvariëteit 139 POJ, afkomstig van de 

 Sf. Sedajoe. 



Door bovengenoemde fabriek werden op 14 Mei 1918 vier stokken 

 van de rietvariëteit 139 POJ ingezonden. Drie van deze stokken 

 waren reeds rottend en inwendig voos, zoodat ze ongeschikt waren 

 voor bacteriologisch onderzoek. De vierde stok vertoonde op de 

 knoopen het typisch serehziektebeeld van de roode vaatbundels. In 

 dezen stok kon Bact. herbicola wederom worden aangetoond. Uit 

 dezen stok werd één enkele twee-oogsbibit gesneden, welke op 15 

 Mei 1918 werd uitgeplant. Hieruit ontstond een plant met de ab- 

 normaal sterke uitstoeling van 37 stokken. Bij het einde der proef- 

 neming op il Aug. 1919 waren deze stokken gemiddeld 2,5 M. lang 

 en 3 C.M. dik. Bij doorsnijden bleken de 37 stokken inwendig over 

 het algemeen geheel normaal. Intusschen kwamen enkele stokken 

 voor, die op de knoopen, ofschoon in geringe mate, roode vaat- 

 bundels vertoonden. Van deze min of meer verdachte stokken wer- 

 den er 6 op de gebruikelijke wijze op de aanwezigheid van Bact. 

 herbicola onderzocht. Hiervan was in twee gevallen het resultaat 

 negatief, doch uit de andere 4 konden krachtige kuituren van Bact. 

 herbicola worden verkregen. 



