476 



Vijfde i^roef neming. Rietvariëteit 1499 POJ, afkomstig van de 

 Sf. Winongan. 



Door genoemde fabriek was een rietpol ingestuurd, waarvan 

 de stengels zeer dun waren. Ze vertoonden voorts op lengtedoor- 

 snede de typische serehknoopen, terwijl Bact. herbicola gemakkelijk 

 kon worden aangetoond. Van deze serehzieke plant werden 23 

 Augustus 1919 vijf twee-oogsbibits gesneden en uitgeplant. De daar- 

 uit verkregen planten waren niet fraai en hadden respectievelijk 

 7, 10, 10, 1 en 13 stokken. Bij de beëindiging van de proef op 15 

 Juli 1920 waren deze gemiddeld 2,5 M. lang en 2,3 c.M. dik. Inwen- 

 dig vertoonden de knoopen veelal nog een lichtroode kleur, terwijl 

 hier en daar verspreid in het overige stengelgedeelte nog roode 

 vaatbundels voorkwamen. Zooals op grond hiervan te verwachten 

 was, kon in dergelijke knoopen Bact. herbicola worden aange- 

 toond. 



Zesde proefneminy. Rietvariëteit 2560 POJ, afkomstig van de 

 Sf. Lestari. 



Een aantal door deze fabriek ingezonden stokken vertoonde 

 het typische serehbeeld. De stengelleden waren kort. de uitgeloo- 

 pen worteloogen tot een vilt vergroeid, terwijl het inwendig onder- 

 zoek leerde, dat de knoopen doortrokken waren van roode vaat- 

 bundels. In de serehzieke knoopen kon Bact. herbicola op de 

 gebruikelijke wijze worden aangetoond. 



Uit deze stokken werden tien twee-oogsbibits gesneden, die op 

 28 Mei 1918 werden uitgeplant. De daaruit verkregen planten zagen 

 er gedurende de geheele groeiperiode ziekelijk uit. De stokken waren 

 bij de beëindiging van de proefneming op 19 Augustus 1919 gemid- 

 deld 1,5 M. lang en 2,2 c.M. dik. Van alle 10 planten vertoonden de 

 knoopen duidelijk serehzieke vaatbundels. Bact. herbicola kon we- 

 derom in alle stokken op de gebruikelijke wijze worden aangetoond, 

 Van deze serehzieke planten werden opnieuw twaalf twee-oogsbibits 

 gesneden en op 23 Juli 1919 uitgeplant. De twaalf verkregen plan- 

 ten vertoonden respectievelijk een uitstoeling van 15, 5, 3, 7, 7, 4, 

 7, 8, 2, 4, 9 en 4 stokken. 



Bij de beëindiging der proef op 7 Juli 1920 waren deze stokken 

 gemiddeld 2,2 M. lang en 2 c.M. dik. Bij doorsnijden van de j^tengels 

 bleken ook deze nog duidelijk serehziek te zijn. In overeenstem- 

 ming hiermede kon Bact. herbicola in alle der onderzochte stengels 

 worden aangetoond. 



