520 



men nog wel kunnen zeggen, dat de variabiliteit in het eene geval 

 grooter is dan in liet andere, maar niet of de eerste nu klein, de 

 laatste groot genoemd mag worden. Beide zouden groot genoemd 

 moeten worden, wanneer de gemiddelde standaardafwijking bijv. 

 10, en klein, wanneer zij bijv. 500 pikol riet bedroeg. Eerst als men 

 dus het gemiddelde cijfer der standaardafwijkingen in zulke geval- 

 len kent, is een uitspraak in den gewenschten zin mogelijk. 



Behalve dat de gemiddelde standaardafwijking als uitgangspunt 

 voor de bepaling van de relatieve waarde van willekeurige, tot 

 dezelfde groep van dingen behoorende standaardafwijkingen feitelijk 

 onmisbaar is, kan zij ook van dienst zijn bij het doen van bereke- 

 ningen, waarbij 5f de afzonderlijke standaardafwijkingen onbekend 

 zijn (of verondersteld worden), of het gebruik van de gemiddelde 

 standaardafwijking de voorkeur verdient. Van beide gevallen zal 

 hieronder een voorbeeld gegeven worden. 



In de volgende tabellen zijn de uitkomsten van de berekeningen 

 der gemiddelde standaardafwijking voor de rietcultuur op Java vast- 

 gelegd. Zij hebben betrekking op het jaar 1920; er is geen scheiding 

 »emaakt naar het onderwerp der proeven; bemestings-, variëteiten-, 

 bewerkingsproeven, enz. zijn alle opgenomen. Ook is geen rekening 

 trehouden met de grootte van de opbrengst, zoodat groote en kleine 

 oogsten per bruto bouw het eindgemiddelde hebben helpen vormen. 

 Wel is een scheiding gemaakt naar het aantal vakken per object. 

 Voor de opbrengst van riet (in pikols per bruto bouw) bedroeg het 

 aantal objecten (groep van controle- of parallelvakken van strikt 

 denzelfden aard) 2725, voor suiker 2715. 



Tabel 8. 



