522 



waarde van de standaardafwijking tusschen de zoo verkregen groe- 

 pen aanleiding zouden geven als nu tusschen de groepen met 10 

 en met 12 controlevakken per object waargenomen worden. 



Als gemiddelde van het totaal vinden we voor riet 130,6, waar- 

 voor we met afronding naar beneden 130 zullen stellen, en voor 

 suiker 15,5. Deze waarden kunnen dus gebruikt worden, wanneer 

 de variabiliteit in de opbrengst van een veld, waarvan alleen de 

 gemiddelde opbrengst in pikols per br. bw. — want op die grootheid 

 heefi de standaardafwijking betrekking — gegeven is, ons onbekend is. 



In de eerste plaats kunnen zij in die omstandigheid dienen bij 

 de bepaling van de gemiddelde betrouwbaarheid van het opbrengst- 

 verschil van twee objecten in verband met het aantal controlevak- 

 ken per object. Stelt men de opbrengsten der objecten met hare 

 in bedrag onbekende fouten voor door: 



A H ^ en B -I- 



dan mag men o- in beide formules gelijk nemen, daar de door ons 

 berekende gemiddelde t het resultaat van de samenvatting van 

 proeven met gemiddelde opbrengsten van allerhande grootte was. 

 Het aantal vakken n nemen we bij voorkeur gelijk. 



Het verschil der objecten wordt dan : (A — B) ± 





dus voor net : (A — B) ± ~ — = (A — B) ± 



V n 



en voor suiker : (A — B) ± — '-]= — = (^ — B) + 



V n 



Om het verschil (A — B) volkomen betrouwbaar te achten, 

 moet het driemaal zoo groot zijn als de bijbehoorende fout. dus 

 (A — B) wordt betrouwbaar, wanneer : 



/Am ■ . 3 X '184 542 

 (A— B) voor net = -^ = — —^ en 



/A m -1 3 X 22 66 



(A — B) voor suiker = 



In tabel 9 is de gemiddelde minimumwaarde voor betrouw- 

 baarheid van het verschil (A— B) voor riet en suiker bij verschillend 

 aantal controlevakken aangegeven, waarbij dus in de uitdrukkingen 



542 . 66 



— 7^ voor net en — ==- voor suiker n achtereenvolgens aan 2, 3, 



4, enz. gelijkgesteld is. 



