524 



Men kan dan als gemiddelde voor de standaardafwijking der 

 proeven 7 = 13Ü voor riet en 15,5 voor suiker aannemen ; de 



130 15 5 



gemiddelde (y-r: wordt dan — j^^ resp. r^- Daar het grootste 

 "^ \ n V " 



aantal der proeven met 12 vakken per object genomen wordt, zooals 



wel uit tabel 8 blijkt, zullen we bij de berekening n = 12 aannemen. 



Nu stellen de standaardcijfers geen werkelijke (gemiddelde) 

 opbrengsten voor. maar het zijn de relatieve opbrengstcijfers, die 

 men verkrijgt, wanneer men de werkelijke opbrengstcijfers van de. 

 verschillende variëteiten op die van 247 B betrekt en de laatste 

 zelf op 1000 pik per br. bw. voor jiet en 100 pik. per br. bw. voor 

 suiker stelt, We hebben daarom aan de fout van de werkelijke 

 opbrengst een correctie aan te brengen voor deze herleiding en 

 kunnen die vinden uit de verhouding van de (gemiddelde) herleide 

 opbrengst van 247 B tot de (gemiddelde) werkelijke opbrengst; we 

 mogen n.1. een grootheid en haar fout beide met eenzelfden fouten- 

 vrijen factor vermenigvuldigen. Voor correctiefactor vinden we 

 op die wijze 0,7 voor riet en voor suiker. 



Voor elke variëteit hebben we dus een reeks waarnemingen 



(objectgemiddelden), welke elk een (gemiddelde) fout van 0,7 X 



<r 

 —7==- pikol hebben, zoodat de fout van het eindgemiddelde cttt van 



al die waarnemingen is : 



0,7 X -^ 



waarin N het aantal waarnemingen voorstelt, dat in het lijstje der 

 standaardcijfers voor die variëteit vermeld is ; daar de aantallen 

 voor de onderscheidene variëteiten verschillen, kunnen we die onder- 

 scheiden als N|, N2, enz. 



Het verschil tusschen de standaardcijfers van twee variëteiten, 

 die we A en B zullen noemen, wordt dus : 

 130 



0,7 X 



V12 



0,7 X 



V N, 

 15,5 



B H- voor riet en 



— ^ — B + ;=^ voor suiker 



of na herleiding en afronding 



