w 533 



Het valt daarbij op, dat ia de bovenste en de onderste rij van 

 tabel 13 over de 10 intervallen tusschen 700 en 1700 pikol wel een 

 neiging tot stijging aanwezig is. maar de toeneming daar gemiddeld 

 per interval slechts 2,G resp '2,2. pikol bedraagt, waarvan dan nog 

 een aanmerkelijk deel aan de kolommen van 1600 en 1700 pikol 

 toekomt, want de stijging der r-waarden van 700 tot 1500 pikol 

 bedraagt per interval gemiddeld slechts 2 en 1,5 pikol. In de buurt 

 van 1000 pikol zou in een grafische voorstelling de y-lijn ongeveer 

 evenwijdig aan de as der opbrengsten loopen. In tegenstelling daar- 

 mee staat de scherpe stijging tusschen 1700 en 1800 pikol, die met 

 24 pikol voor de bovenste en 17 pikol voor de onderste rij dus 

 bijna het bedrag voor de totale stijging over de 10 voorafgaande 

 intervallen bereikt. Ook kan men, om deze stijging te doen uitko- 

 men, de vermeerderingen van 700 op 1500 met die van 1500 op 

 1800 pik. met elkaar vergelijken. 



Zooals reeds boven opgemerkt werd, ligt de sprong bij suiker, 

 Wtxar de cijfers niet zooals bij riet op de uitkomsten van 3 jaar, 

 maar alleen op die van het jaar 1920 berusten, tusschen 150 en 160 

 pikol. Houdt men rekening met de kleinere onderlinge verschillen, 

 dan valt hier hetzelfde op te merken als bij de 5--waarden voor riet. 

 Het lag dus voor de hand om aan te nemen, dat voor het op- 

 treden van den plotselingen sprong in het verloop der ^--waarden 

 een bijzondere oorzaak moest bestaan. 



Daar de stijging rechts zich bij rietproducties van 1800 pikol 

 plotseling veel sterker begon te uiten, werd nagegaan, aan welke 

 soorten deze hooge producties vooral te danken waren en het bleek 

 toen. dat zij bijv. in 1920 voor SSy^ van EK-soorten, die, zooals 

 bekend is, door hooge rietopbrengsten uitmunten, voor 14yo ^^n 

 247 B en voor te zamen Sy^ van andere soorten afkomstig waren. 

 EK 28 en EK 2 vormden met resp. 461/2 en 317-2/^0 te zamen 78% 

 van het totaal der 140 waarnemingen van de groepen 1800 pikol 

 en hooger. Het lag dus voor de hand om aan te nemen, dat de 

 hoogere gemiddelde fouten in het rechtsche uiteinde van de rij 

 vooral aan specifiek hooge fouten van EK 28 en EK 2 toe te schrij- 

 ven waren. Een onderzoek dienaangiande bevestigde dit vermoeden 

 inderdaad, zooals uit tabel 15 nader kan blijken. Daarin zijn voor 

 drie oogstjaren, 1920 tot 1922, de gemiddelde standaardafwijkingen 

 opgenomen van alle 12-vakkenproeven. waarin EK 28 tegenover een 

 van de in de eerste kolom genoemde variëteiten stond. Zoo zijn bijv. 

 de standaardafwijkingen voor net bovenaan in de kolom voor 1921, 



