535 



Ofschoon we er dus in geslaagd zijn de plotselinge, snelle stij- 

 ging der T-waarden op de aangeduide punten te verklaren, schijnt 

 de algemeene neiging tot stijging van links naar rechts in de o-- 

 gemiddelden op een andere oorzaak te berusten. Want dit verschijn- 

 sel komt ook voor, wanneer men de <7 -waarden van een en de- 

 zelfde soort bij verschillend hooge opbrengst berekent. Zoo vindt 

 men in tabel 16 de 7 -waarden van EK 28 voor riet en suiker 

 voorgesteld voor 2 oogstjaren gezamenlijk, waarbij aan het linker- 

 einde de kolommen, die elk minder dan 50 waarnemingen hebben, 

 samengenomen werden en evenzoo die aan het rechtereinde. Ter- 

 wijl zoowel voor riet als voor suiker een groot deel van de rij voor 

 <T en ö-i^j cijfers van ongeveer dezelfde grootte te zien geeft, is bij 

 beide geheel links toch een dahng, geheel rechts evenzoo een stij- 

 ging merkbaar. Maar het valt niet te ontkennen, dat het grootste 

 deel der a-waarden zeer weinig om het gemiddelde schommelt, 

 zoodat we met uitzondering van de zeer hooge en de zeer lage 

 })roducties er en c"^ bij verschillend hooge opbrengsten gemiddeld 

 practisch als constant mogen beschouwen. Dit geldt althans voor 

 EK 28 en het is wel waarschijnlijk, dat het ook voor andere soorten 

 zal gelden, maar het cijfermateriaal van andere soorten bleek in 

 vergelijking met EK 28 zoo gering, dat de verdeeling ervan over de 

 kolommen slechts voor betrekkelijk weinig kolommen voldoend be- 

 trouwbare waarden opleverde en in het bijzonder de gegevens voor 

 de uiterste kolommen rechts en links zeer schaarsch bleven, terwijl 

 juist de zeer hooge en de zeer lage producties de stijging en de da- 

 ling in de r -waarden aan den dag moeten brengen. 



In tabel 16 hebben we van «r en o-j^j tevens de relatieve waarde 



100 7 iOO ^M 

 in %. dus de verhouding — p— en p — ingevoegd. P is de pro- 

 ductie aan het hoofd van de betreffende kolom. Voor de uiterste, 

 gecombineerde kolommen is voor P het getal genomen, dat in het 

 hoofd van de kolom tusschen haakjes staat. De zeer gelijkmatige 

 daling in deze relatieve waarden springt duidelijk in het oog. 



Op grond van het bovenstaande vermeenen we dus te mogen 

 vaststellen: 



1^ dat de variabihteit in stand een specifieke eigenschap der riet- 

 soorten schijnt te zijn op overeenkomstige wijze als rietop- 

 brengst, rendement, uitstoeling, legerneiging e. d. kenmerkende 

 eigenschappen eener rietsoort zijn; 

 2^ dat de mate van variabiliteit in den stand van een rietsoort 



