542 



variabiliteit bij eenige plantensoorten. Hoewel zij daarbij de totale 

 oogsten van de goed en de slecht gevoede planten derzelfde soort 

 niet direct met elkaar vergeleken heeft, blijkt voor verschillende 

 onderdeelen der plant, welke de grootte van den oogst in de eerste 

 plaats mede helpen bepalen, dat bij verschuivingen van de gemid- 

 delde grootte dier onderdeelen hun variabiliteit vrijwel gelijk blijft, 

 d.w.z. dat het variatiegebied zich zoo goed als steeds in dezelfde 

 richting als het gemiddelde (hier de mediaan in plaats van het 

 rekenkundig gemiddelde) en ongeveer over denzelfden afstand ver- 

 plaatste. De lengte van de plant bijvoorbeeld, van de basis van den 

 hoofdstengel tot aan den top van de bloeiwijze daarvan (l.c. fig. I), 

 vormt een heel goed voorbeeld, omdat het rechtstreeks met het 

 resultaat voor suikerriet vergelijkbaar is, waarbij de lengte van den 

 rietstok stellig de voornaamste factor voor het te oogsten riet- 

 gewicht is. 



Tabi-jl 15. 



Standaardafwijking van EK 28, veugeleken met die van 



eenige andere variëteiten in dezelfde 



12-vakkenphoeven. 



RIET 



SUIKER 



