1. GESCHIEDENIS VAN DE BOORDERPLAAQ IN 

 FICUS ELASTICA. 



De eerste, die melding maai<t van het voorkomen van hoorders in den 

 Ficiis, is Koningsberger (Literatuur No. 2) die Batocera aibofasciata de G. 

 noemt als hoorder in West Java. in lietzeifde jaar (1901) doet Zimmer- 

 mann (Lit. No. 3 en 4) een mededeeling over ernstige schade die hoktor- 

 larven in Ficustuinen in het Zuidergehergte aanrichten; niet minder dan 

 90 "o der hoomen werd gedood. De toegezonden larven konden tot kevers 

 opgekweekt worden, en het eierieggen werd waargenomen. Het hleek dat 

 hier een andere soort (Epepeotes meridianus Paso.) de schuldige was. hi 

 1903 (Lit. No. 6) beschrijft Koningsberger ook de larve van Batocera aibo- 

 fasciata, maar nadien is over Ficus-boorders niets nieuws gekomen. De 

 overige publicaties, hierachter genoemd, handelen over hoorders uit andere 

 hoomen die thans eerst ook in Ficus gevonden zijn, of herhalen slechts 

 wat Koningsberger en Zimmerman gevonden hadden. 



Met deze weinige gegevens stond men tegenover deze ernstige plaag 

 der Ficus-cultuur. Een afdoende oplossing in zekeren zin werd gevonden 

 toen de Hevea overal doordrong; men kapte alle halfdoode en bijna geen 

 latex meer gevende karethoomen weg en plantte Hevea. Zoo verdwenen 

 op Sumatra op enkele uitzonderingen na alle Ficus-aanplantingen, die 

 trouwens voor het grootste gedeelte toch reeds vernield waren door de 

 hoorders; op Java hield alleen het Gouvernement uitgestrekte aanplantingen 

 aan, de meeste particulieren toch gingen ook hier op tot de Hevea. 



De eenige bestrijding, die men tegen de boktorlarven toepaste, was 

 uitsnijden, maar hierdoor verminderde de plaag slechts weinig; in den 

 Oostmoesson was men de dieren schijnbaar kwijt, maar eiken Westmoesson 

 had een nieuwe inval van hoorders plaats, en men vroeg zich af, waar ze 

 vandaan kwamen. Gewoonlijk dacht men aan een inval vanuit de wild- 

 bosschen. Dit punt is thans opgelost, de hoorders maken in den drogen 

 tijd een „droogte-slaap" door, en nauwelijks vallen de eerste flinke buien 

 of ze ontwaken, vreten door en verpoppen vrij snel, daar ze gewoonlijk 

 als volwassen larven den Oostmoesson doormaken. Daar de kevers 

 buitengewoon vruchtbaar zijn en de ontwikkeling zeer snel gaat in den 

 regentijd, heeft men binnen drie maanden, nadat de Westmoesson is in- 

 gevallen, weder duizenden hoorders in zijn aanplant. 



Daar men geen acht sloeg op de kevers, en deze ongestoord liet 

 voortleven, verwaarloosde men een der voornaamste bestrijdingsmiddelen ; 



