Deze soort komt over geheel Indië voor, ook in Voor-lndië. ') 



Batocera gigas. Drap. De Groote Ficusöoktör, een aan de vorige naiiw- 

 verwante soort. (PI. 1. fig. 2) is weinig minder scliadelijk dan de zooeven 

 beschrevene, zij komt in de aanplantingcn wel niet zoo veelvoudig voor 

 als Bat. albofasciata maar toch nog in aanzienlijk aantal. De kever is in 

 het algemeen iets grooter, het lichaam zeer fijn kaneel-bruin behaard, op 

 het halsschild komen twee steenroode vlekken voor, zooals men die ook 

 bij Bat. albofasciata vindt, het schildje is zwavelgeel evenals een zoom 

 langs de zijden van het lichaam vanaf het oog tot aan den laatste achter- 

 lijfsring. 



De dekschilden missen elke teekening, alleen op de plaatsen waar bij 

 Bat. albofasciata de gele vlekken aanwezig zijn, zijn hier zeer vlakke in- 

 drukken, die iets sterker behaard zijn. Sprieten en pooten zijn meer rood- 

 bruin. 



De verschillen tusschen mannetjes en wijfjes zijn dezelfde als bij Bat. 

 albofasciata. 



Gemiddelde lengte 45 mm. max. 56 mm. min 36 mm. De soort komt 

 over geheel Java voor. 



Batocera hector Dej. De Dadapboktor gelijkt veel op de vorige soort 

 maar het lichaam is naar verhouding echter smaller. Het halsschild mist 

 de twee roode vlekken, maar op dezelfde plaats zijn inzinkingen van ge- 

 lijken vorm aanwezig. Schildje donkergrijs, dekschilden zonder teekening 

 onregelmatig goudgrijs behaard, soms met meer of minder duidelijke 

 langsstrepen. De grijze zijstreep is achter de oogen zeer smal. Sprieten 

 roodbruin, bij het mannetje vrij krachtig gedoomd. 



Deze, vooral door zijn verwoestingen in den dadap berucht geworden 

 kever komt niet zelden in Ficusaanplantingen voor, zoowel op Java als op 

 Sumatra. 



De Javaansche naam is „enggi-enggi badak" = rhinocerosboktor 

 (wegens de grootte). Gemiddelde lengte 55 mm., max. 66 mm., min. 

 39 mm. 



Een met Batocera verwante kever, Apriona flavescens Kaup, werd op verschillende 

 plaatsen nog al eens in Ficus-tuinen gevonden, maar het gelukte nog niet deze soort 

 uit Ficushout op te kweeken, wel is de larve bekend als boorder in Castilloa. 



Deze boktor is een weinig kleiner dan Batocera gigas; het halsschild isechterniet 

 voorzien van vlekken, maar is zeer onregelmatig gegroefd en geplooid; de dekschilden 

 daarentegen zijn glad, glanzend en gelijkmatig geelgrauw behaard; de witte lijn op zijde 

 van het lichaam ontbreekt geheel. De sprieten zijn ongedoord, het eerste, tweede en 

 laatste lid zwart, van de andere leedjes is de onderste helft grauw gekleurd. 



') In Sorauers Handbuch (Lit. No. 16) staat, dat volgens Preuss, Bat. albo- 

 fasciata ook in Kameroen voorkomt. Op de aangehaalde plaats „Tropenpflanzer Bd. 

 6. 1902 S. 201". wordt echter alleen melding gemaakt van het voorkomen op Java. 



