schilden vertooneii zich eenige duidelijke zigzaglijiien, rondom het grijze 

 schildje is de beharing meer kaneelbruin. De sprieten zijn donker maar het 

 tweede sprietlid en de eerste helft van het 3e, 4e en 5e. sprietlid is grijs. 



Gemiddelde lengte 18 mm. Over geheel Java vrij algemeen. 



Pelargoderus bipiiiictatus Daim. (PI. 1 fig. 6) De Rceboktor. 



Eveneens een grijze kever maar met twee duidlijke glanzend zwarte 

 stippen op den rug. Pelargodenis bipiinctatus is meer bekend als 

 cacaoboorder, wordt echter in Ficustuinen dikwijls in vrij grout aantal 

 gevonden. 



De kop van dezen kever is versierd met kleine gele vlekjes en slippen 

 waarvan vooral opvallen de vlekjes achter de oogen, die geheel door glanzend 

 zwart omgeven zijn. Het schildje is wit. 



De Javaansche naam is „enggi-enggi kidang" = Ree-boktor. 



Vooral in Midden-Java is deze soort algemeen. 



Twee soorten, die ook vrijveel in Ficus^anplantingen gevonden worden, en waarvan 

 de larven waarschiinlijk ook wel in de karetboomen boeren, moeten hier nog even 

 besproken worden: 



Mylotliris irrorata. Fabr. is iets minder lang dan Agclasta maar veel smaller, het 

 lichaam is grysbehaard met groote zwarte stippen; in de lengte loopt midden over hals- 

 schiid en dekschilden een breede zwarte streep, de sprieten zijn zwart. 



Gerania bosci Fabr, De Spinpootboktor. Hiervan valt vooral het mannetje op door 

 zijn reusachtig lange dunne zwarte pooten ; terwijl het lichaam l'/j cM. lang wordt, 

 worden de voorpooten meer dan 4 cM. lang, ook de sprieten overtreffen hier het lichaam 

 meer dan tweemaal in lengte. In de teekening komen mannetje en wijfje echter vrijwel 

 overeen, de grondkleur der bovenzijde is bruingrijs, op het halsschild komen de volgende 

 zwarte vlekken vooral uit: aan weerszijden naast elkaar twee kleine ronde, aan den 

 voorrand eveneens twee nagenoeg ronde vlekken en daarachter één enkele langwerpige 

 dwarsvlek. De dekschilden zijn van bruine vlekken voorzien, en wel op elk dekschild 

 een buitenste rij van vier vlekken, langs den naad staan drie vlekken, tusschen deze en 

 de buitenste rij vlekken zijn er nog vier geplaatst, ook zijn voorrand en schouders van 

 de schilden bruin. 



Van alle tot nu toe besproken kevers leven de larven in den stam en 

 in de dikkere takken van Ficus, thans zullen we soorten behandelen die 

 vooral in dunnere takken leven. 



Een is een buitengewoon fraai geteekend kevertje: 



Olenecamptus bilobus Fabr. (PI. 1. fig. 7). Bovenzijde van het lichaam 

 is als het ware lichtkaneelbruin bepoederd, onderzijde en voorkant van den 

 kop zilvergrijs, het eerste sprietlid, het uiteinde va.i het halsschild het 

 voorste gedeelte van de dekschilden, de dijen en schenen der pooten zijn 

 lichtblauwgrijs. 



Het schildje is wit, onmiddelijk daar achter vindt men twee oog- 

 vlekken, peervormig met de spitse einden naar elkaar toegekeerd, deze 

 4'lekken zijn bij het leven helder oranjerood worden echter na den dood 

 lichtgeel. 



