— 13 - 



De volwassen larve wordt bij alle drie de Batocera-soorten zeer groot; 

 bij Bat. albofasciata 8 cM. lang bij Bat. gigas nog iets grooter, bij Bat. 

 hcctor tot 10 cM. 



Bij Bat. albofasciata is het lichaam van de larve (PI. 2 fig. Ic.) langge- 

 rekt, geelwit van kleur, de kop donker roodbruin, het halsschild met bruine 

 chitineplaten, de ademhalingsopeningen zijn eveneens bruin. 



De kaken zijn bijna zwart evenals de voorrand van het kopschild zoo- 

 wel aan onder als bovenkant. Het borststuk is eigenaardig geteekend (PI. 

 2 fig. Ie. en If.). Een groot bruin schild in tweeën gedeeld door een fijne 

 witte lijn neemt bijna het geheele bovenvlak in. Nabij deze lijn aan den 

 voorrand bevinden zich twee witte punten waarin een haartje staat. De 

 voorhoeken zijn onderbroken door een kleine witte inham en hangen daar- 

 vóór aan weerzijden even samen met een lange smalle zijdelingsche bruine 

 plaat. De achterste helft van de groote bruine plaat is bezet met donkerbruine 

 chitinetandjes welke vooral sterk in de uithoeken optreden. Een halvemaan- 

 vormig gedeelte aan den achterrand van het borststuk is bezet met kleine 

 buisvormige chitinestukjes, die aan het uiteinde zwart zijn. De voorrand 

 van het halsschild en de zijkanten zijn sterk behaard. Op de onderzijde 

 vindt men niet één groote plaat maar vier bruine platen naast elkaar; de 

 beide buitenste zijn bijna rechthoekig, de binnenste zijn aan hun voor 

 binnenrand en achter buitenrand rond afgeboekt, terwijl hun achterste helft 

 bezet is met bruine puntjes, welke door een ondiepe groef in twee gedeelten 

 is gescheiden. De geheele onderzijde is behalve op de bruine platen van 

 bruine haartjes voorzien. Deze typische teekening van het halsschild is in 

 bijna alle larvenstadien terug te vinden, reeds bij larfjes van 1 cM., of- 

 schoon hier de kleur van de platen op het halsschild nog zeer flets en 

 onduidelijk kan zijn. 



De achterlijfs-ringen bezitten aan boven en onderzijde, in het midden 

 wratachtige verhevenheden, welke voorzien zijn van fijne tandjes, op de 

 rugzijde bezit elke wrat vier rijen van zulke tandjes, op de buikzijde maar twee 

 rijen. Door middel van deze ruwe verhevenheden kan de larve zich vrij 

 snel in haar gang bewegen, daar de gang maar iets hooger is dan het dier 

 zelf, maar daarbuiten is het een hulpeloos schepsel dat zich nauwelijks 

 van de plaats kan bewegen, en dan ook steeds een prooi wordt van eiken 

 vijand, zelfs kleine mieren slepen dan een groote larve mee zonder dat 

 deze hiertegen iets kan doen. 



Bij Bat. gigas worden, zooals reeds gezegd, de volwassen larven iets 

 grooter, maar overigens kan men de larven praktisch niet onderscheiden 

 van die van Bat. albofasciata. Ook de larven van Bat. hcctor zijn moeilijk 

 te onderscheiden van die der beide vorige soorten, maar hier is de teeke- 

 ning van het borststuk toch eenigszins anders. De bovenzijde wijkt weinig af, 

 alleen het halvemaanvormig stuk aan den achterrand van het borststuk is 



