- 16 — 



heÜLMi echter lanijer. Is de kever eindelijk uit de popluiid t^ekropeii, dan 

 is hij nog zwak en week en verblijft nog een dag of wat binnen het liout, 

 alvorens zich naar buiten een weg te vreten en door een nagenoeg zuiver 

 rond vlieggat zijn intrede in de buitenwereld te doen wat gewoonlijk plaats 

 heeft als het reeds donker is. Behalve in grootte gelijken de poppen van 

 Bcit. i^iiJliis volkomen op die van Bat. alhofasciata. 



V o o \\\)\ a n t i n g. 



Rnkele dagen, nadat de kevers zijn uitgekomen, vangen ze aan te 

 paren, hetgeen gewoonlijk des nachts geschiedt, maar liet duurt ongeveer 

 7-10 dagen voordat het wijfje bevruchte eieren afzet. 



Om het aantal nakomelingen van één wijfje (.) na te gaan werden 

 pasuitgekomen of nog niet bevruchte wijfjes in een kooi samengebracht 

 met een zoo mogelijk even oud mannetje (-'). In de kooi werd dan een 

 stuk Ficushout, dat boordervrij was, geplaatst, van ongeveer een halve Meter 

 lengte en 10-20»c.M. middellijn. Dit stuk hout werd dan ongeveer een 

 week bij het wijfje gelaten, daarna uit de kooi genomen en vervangen door 

 een versch stuk hout. Na 14 dagen werd dan het aantal uitgekomen larfjes 

 geteld. Van vier wijfjes kon op deze wijze de nakomelingschap nagegaan 

 worden. In bijgaande tabel is nu opgegeven hoe lang telkens een stuk 

 Ficushout bij het wijfje bleef, en het aantal dagen dat deze dus gelegenheid 

 had daarin eieren te leggen, tevens het aantal uitgekomen larven dat in 

 elk stuk hout werd aangetroffen. 



Tenslotte is onderaan opgegeven hoeveel dagen het wijfje leefde en 

 hoeveel larven in het geheel werden gevonden. Het aantal eieren, dat 

 gelegd wordt, is veel groofer: zooals reeds eerder opgegeven komt H",,, 

 der eieren niet uit. in de vrije natuur zal dit percentage zeer zeker veel 

 minder zijn, daar hier het hout veel minder plaatselijk zal uitdrogen. 



Aan den anderen kant staan buiten de kevers aan vijanden bloot en 

 zal zelden een wijfje een natuurlijken dood sterven, de laatste twee of drie 

 weken van haar bestaan toch waren de wijfjes in gevangenschap zeer traag 

 en konden zich slechts met moeite voortbewegen en waren niet meer 

 instaat tegen het hout of in de aanwezige Ficusbladeren, die als voed- 

 sel gegeven werden, te klimmen. 



Het grootste aantal eieren per dag, dat larven oplevert, is ongeveer 5; 

 het hoogste cijfer vindt men in den tabel bij No. 4: 27 larven nadat het 

 hout slechts 4 dagen (10-13 Jan.) bij het wijfje was gelaten. Overigens 

 geschiedt het eierleggen zeer onregelmatig, en er kon noch met den regen- 

 val noch met de vochtigheid van de lucht eenig verband gevonden worden. 

 Wel is de gesteldheid van het hout een groote factor, in te versch hout 

 leggen de kevers niet gaarne eieren, zelfs bij hout dat gezaagd bewaard 

 werd en na eenigen tijd eerst in de kooien geplaatst, kon men waarnemen. 



