— 19 — 



breed (PI. 2. fig. 2b). Het is geelwit van i<ieur, het kopschild meer geel, 

 de kaken roodbruin, de derde tot en met de achtste achterlijfsring aan 

 weerszijden eveneens voorzien van een geelbruin tandje. Het halsschiid 

 is op de achterste helft bezet met bruine puntjes, welke een vlek vormen 

 die naar de achteruithoeken meer spits uitloopt. In het midden zijn deze 

 bruine puntjes van elkaar gescheiden door een witte ruimte. Het lichaam 

 is vrij sterk lichtgeel behaard. 



De volwassen larven worden 4'/2 tot 5 c.M. lang (PI. 2. fig. 2c), zijn 

 geelwit, de kop roodbruin, kaken en voorrand van het kopschild zwart, 

 de ademhalingsopeningen bruin. Alleen in de teekening van de bovenzijde 

 van het halsschiid verschillen de larven van mcridianus en luscus iets 

 van elkaar. 



Bij Epepeotes luscus (PI. 2 fig. 3) is de voor- en zijrand lichtbruin; 

 dit is bij Epepeotes meridianus ook het geval (PI. 2 fig. 2e); bij beide 

 soorten vindt men aan den binnenkant van de bruine zijplaten een ondiepe 

 lichtgekleurde groef; nu is bij luscus de door dezen groef en den bruinen 

 voorrand van het halsschiid gevormde hoek slechts zwak brliin getint, 

 terwijl een scherp geteekend lichtgolvend bruin lijntje aan de onderzijde van 

 een fijn groefje hier dwars doorheen loopt, bij meridianus daarentegen 

 is juist deze hoek veel donkerder bruin getint en de achterrand van het 

 groefje niet scherp bruin belijnd. 



Bij jongere luscus-larven is de teekening op de bovenzijde van het hals- 

 schiid wel eens minder duidelijk, maar het bruine lijntje achter de groef is 

 bijna altijd weer te vinden. Bij beide soorten vindt men aan de onderzijde 

 van het halsschiid aan de buitenzijde twee ovale bruine vlekken (PI. 2. fig. 2f). 



De ontwikkeling van de larven heeft op dezelfde wijze plaats als bij 

 Batocera. Het pasgeboren larfje knaagt ook hier een kleine ruimte vrij 

 onder de plaats, waar het ei is afgezet; het knaagsel uit die ruimte wordt 

 dan gewoonlijk door den beet, die het wijfje in den bast maakte, naar 

 buiten gewerkt; het hangt er dan als een klein bruin worstje uit en hier- 

 aan is reeds dadelijk te zien of er een jong larfje is uitgekomen (PI. 3 

 fig. 4 bij a). Oudere larven verraden zich dikwijls, doordat boormeel en 

 uitwerpselen vermengd met wondgom op willekeurige plaatsen van de 

 boordergang naar buiten komen en als bruinzwarte klodders aan den 

 boom hangen. 



Deze larven zijn eveneens kannibalen. Wanneer men kleine stukken 

 hout bij een groot aantal wijfjes zet, dan vindt men na eenigen tijd zeer 

 veel jonge larven, maar spoedig blijven alleen de grootste over en worden 

 de kleintjes afgemaakt. Zoo werden in een stuk Ficushout van 50 cM. 

 lengte en 7 cM. middellijn, 74 eieren van Epepeotes meridianus geteld, 

 die uitgekomen waren, doch later werden slechts 12 volwassen larven 

 binnen het hout aangetroffen. 



