— 20 — 



Heeft de larve een gang in het hout gemaakt, dan keert ze nog dikwijls 

 onder de oppervlakte van den bast terug, en bij beide Epcpeotcs-soorifin 

 vreet ze dan gewoonlijk rondom den ingang een cirkelvormig stuk van 

 den bast weg, terwijl niet zelden ook van het hout nog iets wordt wegge- 

 knaagd. Slechts blijft boven deze ruimte een dun schorslaagje gespaard, 

 dat later verdroogt en afspringt, waardoor eigenaardige vraatfiguren te voor- 

 schijn komen (Pi. 4. fig. 3). Boven zulk een ruimte komt dan het vlieggat 

 te zien, waar de kever naar buiten komt. 



De duur van het larve-stadium is zeer afhankelijk van den tijd van 

 het jaar; in den regentijd zeer korf, gedurende den oostmoesson echter 

 tamelijk lang. Onder gunstige omstandigheden duurt het larve-stadium 

 niet langer dan twee tot twee en een halve maand. 



Treedt echter de droge tijd in vóórdat de larven geheel volgroeid zijn, 

 dan blijven ze binnen het hout een rustperiode doormaken, een „droogte- 

 slaap", waaruit ze niet ontwaken, voordat de regens weder invallen en 

 de vochtigheid van de lucht voldoende hoog is. 



Zoo werden tusschen 9 en 11 Februari 1912 door Epepeotcs meridi- 

 anus eieren gelegd in een stuk Ficushout, dat voortdurend droog binnen het 

 laboratorium bewaard werd; 13 Februari 1913 werd in dit hout nog één 

 levende larve aangetroffen; andere larven leefden in volkomen droog hout 

 van 1 April 1912 tot 15 Februari 1913. Bij Epepeotcs litscus \Qeïden larven 

 van 6 April tot 17 Augustus 1912 in hout, dat nimmer bevochtigd werd. 



De looppen. 



De poppen van Epepeofes meridianus (PI. 2 fig. 2d) en die van 

 Epepeotes luscus zijn zeer moeilijk van elkaar te onderscheiden ; eerst eenige 

 dagen voor het uitkomen wordt het verschil zeer duidelijk, daar dan reeds 

 de schoudervlekken bij luscus en de beide vlekken op elk dekschild bij 

 meridianus zwart zijn gekleurd; op dat tijdstip zijn ook de oogen al zwart. 



Beide poppen onderscheiden zich van die van Batoccra vooreerst na- 

 tuurlijk door de veel geringere grootte, maar ook de borstelwratten op den 

 rug zijn anders ; op de borstringen hebben zij een V-vormige gedaante, de 

 punt van de V reikt tot het midden van den achterrand van eiken borstring, 

 op de achterlijfsringen zijn de wratten dwars geplaatst en bezitten vooral 

 op de eerste rugsegmenten een groot aantal vrij lange roodbruine borstels. 



Het achterlijf bezit een stomp stempelvormig uiteinde, dat aan zijn rand 

 bezet is met vele korte stekels en lange borstels, en aan de bovenzijde 

 voorzien is van een klein bruin chitine-tandje van dezen vorm: T. 



De poptoestand duurt slechts kort, 10-12 dagen, althans in gunstige 

 omstandigheden. 



Koningsberger (Lit. Nu. 6) deelt mede, dat bij Dihanimus fistulalor, die 



