- 37 — 



den aanplant gelegen, werden in eiken tuin 25 stokken van pols- tot armdikte 

 en anderhalve meter leigte opgesteld, de stokken werden overeind geplaatst 

 telkens in 5 bundels van 5 stuks elk. Het hout was versch en op het 

 oog boordervrij. 



In den eersten tuin werden stokken von Albizzia stipulata opgesteld, 

 in den tweeden takken van Ficus hispida, in den derden van Artocarpiis 

 integrifolia en in den vierden tuin van Ficus elastica. 



Hieronder volgt nu de uitkomst van de proef, met opgave van den tijd, 

 dat het hout opgesteld bleef en het aantal larven en poppen van de ver- 

 schillende hoorders dat gevonden werd. 



Ficus hispida is dus blijkbaar het voordeeligst om als vanghout te 

 gebruiken; Ficus elastica en Artocarpus ontloopen elkaar niet veel, terwijl 

 Albizzia ongeschikt is. Gewoonlijk zal men zich echter moeten bedienen 

 van hout van Ficus elastica, omdat het makkelijk te krijgen is en bij den 

 snoei ook altijd in voldoende hoeveelheid. Uit deze proef blijkt, dat het 

 inderdaad aanbeveling verdient, de methode van het opstellen van vang- 

 hout, ook bij de Ficusboorder-plaag toe te passen. 



Echter is het opvallend, dat geen enkele Batocera-\arve werd aange- 

 troffen, terwijl toch in de tuinen, waar het hout was opgesteld, Batocera's 

 zeer veel voorkwamen. Waarschijnlijk waren de opgestelde takken ( van pols- 

 tot armdikte) te dun voor Batocera om er hun eieren in te leggen. In dik- 

 kere takken, die vroeger in de tuinen waren blijven staan, werden wel Ba- 

 tocera's gevonden; wil men dus ook deze groote larven met vanghout te pak- 

 ken krijgen, dan zal men zwaarder hout dan bij de gemelde proef moeten 

 aanwenden. In vele gevallen zal dit bij den snoei ook niet moeilijk zijn. 



') Dit zijn de parasieten waarvan sprake is op blz. 34. 



