— 39 — 



De plaatsen, waar de kevers te vinden zijn, leeren de inlanders al 

 heel spoedig kennen; zoo weten ze, dat na hevige winden de kevers ge- 

 woonlijk lager in de boomen of op den grond zijn te vinden. Ook op 

 verwelkende bladeren van pas afgesneden takken zoeken ze dikwijls met 

 goeden uitslag. Verder zien de inlanders, vooral de tappers en boorder- 

 zoekers, er ook niet tegen op hoog in de boomen te klimmen, waar zij dan 

 de meeste kevers opsporen. 



Vaak wordt bij het uitloven van premies de groote fout gemaakt, dat 

 men ermede ophoudt, als maar zeer weinig kevers binnenkomen, zooals 

 dat gewoonlijk in den Oostmoesson het geval is. Daardoor verliest men 

 de controle over het optreden der kevers, en als er in den Westmoesson 

 dan plotseling weer duizenden te vinden zijn, merkt men het gewoonlijk 

 te laat. Daarom is het noodzakelijk nooit het ke vervangen te staken, 

 en dubbel waakzaam te zijn zoodra de regentijd invalt. 



Getracht werd nog de kevers te lokken met vanglantaarns, doch dit middel 

 bleek niet doeltreffend, de kevers kwamen zoo goed als niet op het licht af. 

 Insecticiden. 



Deze kunnen op tweeërlei wijze aangewend worden: zij kunnen gericht 

 zijn tegen de kevers of tegen de larven. 



Wil men de kevers met vergift bestrijden, dan zou men de boomen 

 moeten bespuiten, hetzij de bladeren of de schors. Het bespuiten van 

 zulke groote boomen als Ficus brengt echter allerlei bezwaren mee, en 

 bij het weinige, dat de kevers eten en dan bij voorkeur nog de half 

 gesloten bladknoppen, die in de hoogte zeer moeilijk goed bespoten 

 kunnen worden, is het niet te verwachten dat men hiermee veel bereiken zal. 



Daar de kevers nog minder van den bast eten, is bespuiting van den 

 bast nog minder doeltreffend, en bij het maken van spleten in den 

 bast om de eieren te leggen krijgen de kevers waarschijnlijk in het geheel 

 niets naar binnen. A priori was dus al weinig te verwachten van toepassing 

 van insecticiden. De volgende proef bevestigde dit vermoeden. 



Bij een met lO/o parijsgroen bespoten stuk Ficushout, werden twee 

 paartjes van Baiocera albofasciaia geplaatst; den volgenden dag werd het 

 stuk wederom bespoten, maar dit verhinderde de kevers niet hun eieren af te 

 zetten. Den derden dag werd het stuk hout weggenomen ; hierin werden later 

 12 larven aangetroffen, terwijl ook de kevers daarna nog langen tijd leefden. 



Uit deze proef blijkt tevens, dat ook de jonge larven bij het verlaten 

 van het ei en het inboren in den bast geen nadeel ondervinden van het 

 op de schors gespoten parijsgroen. 



Ook het teren van de tapsneden geeft niets. Zooals op bijna elke 

 onderneming te zien is, dringen de boorders na eenigen tijd ook de geteerde 

 plekken binnen. Eenigszins sterkere uitwerking heeft karbolineum; het 

 dringt meer door en zou wegens de sterkere lucht ook wellicht te verkiezen 



