55 



gula et pectus flavescunt. 



linea tiavescat suijra oculos a rostro versus occiput. 



al)domen albicans. 



Alaruni tectrices nitrro fusc», albo maculat«. remiges fuscic 



rectrices a?qvales fuscte, a medio versus basin omnes alba» exceptis dual)us 



intermediis. 

 unovis posticus intermedio paulo longior. pedes et rostrum nigrunL. 



[gen.] MOTACILLA Rostrum rectum acntum. pedes tetradactyli 

 cum postico ceteris eqvali. cauda longior pedibus pennis 

 duabus mediis acutis productioribiis . 

 147*. Motacilla candse rectricibus duabus productioribus. Mota- 

 cilla alba Will. 171. XLII. Rs. 75. 1. Motacilla qvamnostri 

 albara cognominant. Gesn: 618. Motacilla Jonst. Tab: 43. 

 alba ibd: pag. 120. 



Motacilla, culicilega, susurada. Bell. 8S. b. 

 Water wagtail anon. p. 127. f. 81. 



147. Motacilla varia. capid albidum, ifran jassan ned till nucham nigrum. 

 frons, latera capitis et gula alba. for sternum en stor macula nigra, 

 dorsum cinereum, pectus et venter albida, cum aliqva cinerei mix- 

 tura. Alffi nigro cinerea^, remigibus utrinque paruni albidis. 

 pennse ipsius caudse, nonnullse nigr^e, aliqvee partim prope basin nigrffi, 

 alias albse. tibise et pedes nigra?, ungve postico maximo. rostrum 

 tenue nigrum. maxilkTe ejusdem longitudinis fere, superior apice 

 utrinque leviter emarginato, nares oblongie nuda?, cauda biiida pe- 

 dibus longior. 



lingva sagittata, membranacea, apice lacero plurimis — — — — 

 148^. Motacilla rect[r]icibus seqvalibus. Motacilla flava Will: 

 172 LXVIII. Rs: 75. 2. Gesn: 618. Motacilla flava rostro 

 longiusculo nigricante. Merret. 178. 



148. caput cinereum, dorsum viride. cauda nigra. venter luteus, gula in 

 femina albicat, in mare autem ut venter luteus. 



[gen.] LUSCINIA maxilla superior paulo longior inferiori. os intus 



flavei. 

 150. Luscinia cauda cum dorso di[s]colore. Luscinia s: Philo- 



mela Will. 161. XLI. Rs. 78. 2. Luscinia Gesn: 592. 



JoNST. Tab. 45. 



pa Swartsiolandet. Fulleroen. Fano. 

 150. cum sequenti convenit, cauda magis ruffescit, subtus alba maculis 



cinereis undulatis. 



mira avis, si quis tangat arborem in quo est, abit, mox redit ad 



