geheel weggenomen, en men is daar even wel, als op andere door 
de natuur begunstigde en door de zamenleving veraangenaamde 
plaatsen. Zelfs heeft men het vooordeel, van geen’ wagen of 
paarden te moeten houden, daar men alles te voet of op de rivier 
afdoet. Op groote reizen gebruikt men daartoe de bidaar, een 
vaartuig slechts eigen aan deze streken, waarop men geheel 
te huis en van alle gemakken voorzien is. De bidaar met wel- 
ke ik de reis naar de binnenlanden ondernam en welke tot de 
grootste soort konde gerekend worden, was bijna 55 lang, in 
het midden 8 breed, naar de beide uiteinden spits toeloopende, 
over de lengte in het midden 6 hoog, en aan de zijden 4, 
gedekt met kadjangmatten, welke in houte ramen netjes zijn 
ingezet, en welke ramen men naar verkiezing op den zijbalk 
kan laten rusten of wel hooger opligten en stutten, om meer 
gezigt te hebben. De lengte is in drieën verdeeld. Het voor- 
ste, ter lengte van 24, is voor de roeijers, van welke aan 
iedere zijde bijna 10, dus te zamen twintig man, gebezigd wor- 
den. Zij zitten plat op den vloer slechts buiten een voet hoog 
boven het water, en roeijen met handspanen, waarin ze zeer 
geoefend zijn zoodat alle 20 riemen dezelfde beweging te gelijker 
tijd maken, even goed als een pelaton soldaten te gelijker tijd 
vuur geeft, hoewel zij er noch muziek noch kommando bij hebben. 
In het midden kunnen nog eenige passagiers plaats nemen, of 
kan men zich voor het buffet plaatsen. Die ruimte is echter niet 
groot, en op zijn best voldoende voor de bedienden om te 
slapen. Het middenvak, ter lengte van 12 voeten, is tot zit- 
en eetvertrek ingerigt. Het dak wat uit 4 ramen bestaat kan 
geheel opengezet worden, wat met het voorste gedeelte niet het 
geval is. Hierin staan tafel en stoelen. Ook zitten gemeenlijk nog 
twee roeijers (ter weerszijde een) in de poort of uitgang, terwijl 
het beschot een paar voet hoog boven den vloer is opge- 
trokken. Het overige gedeelte is open tot aan het dak of den 
