42 
gedierte, te ontmoeten. Des daags verschuilen zij zich in het 
digtste der bosschen om des nachts op hunne prooi los te 
gaan. Ze zijn in deze streken zoo brutaal, dat ze zelfs in doe- 
soens doordringen en daar menschen of _ dieren rooven. Op 
paarden schijnen ze bijzonder belust te zijn. Op een ge- 
weerschot afstands van mijne praauw-bidaar, kwamen ze soms 
des avonds, aan de overzijde van de rivier, hun gekrijs aan- 
heffen, doch men is daaraan hier reeds zoo gewoon, dat het 
op zijn best wordt opgemerkt. 
De pradjoerits hadden deze keer gelegenheid om mij bij te 
blijven, omdat ik zeer dikwijls halt hield, om planten of vruch- 
ten te laten verzamelen, waartoe ik twee groote manden had 
medegenomen, die beide goed gevuld werden, 
Eene 20 voeten of zoo mogelijk nog langere stok of bamboe, 
en een van 10 voeten lane 
3, waaraan een haak van een scherp 
mes en aan de punt gegafteld, zijn op zulk eene reis eerste 
vereischten takken en vruchten af te trekken, die men anders 
niet bereiken kan. 
De verkregene planten moeten tegen de zon en de sterke 
lacht gedekt worden, vermits ze anders te veel verwelken, om 
goed ingelegd te kunnen worden. Ik had twee dagen noodig, 
om al het op de reis verkregene in te pakken en te verzorgen, 
waartoe ik den 19" en 20sten besteedde, en mij den 21° voor 
de reis naar moeara Enim gereed maakte. 
22 Juny. Te paard naar Toeboean, 13% palen, mede aan 
den oever der rivier Ogan gelegen, die hier echter aanmerke- 
lijk in breedte begint af te nemen en nog slechts met kleine 
praauwtjes bevaarbaar is. Wij kwamen ten 12 ure aan. 
Op deze reis verzamelde ik weder verscheidene planten en 
zaden, en had des middags tijd genoeg over, om ze in 
te leggen en van etiketten te voorzien, waarbij ook de ine 
landsche namen, even als elders, gevoegd werden. 
Het doorreisde terrein, is, evenals het reeds beschre- 
