45 
vene of golvend (tana-talang) of gelijk, langs en in de 
nabijheid der rivier Ogan, en dan aan inundatie onderhevig 
(tana-lebak). De weg volgt echter niet de vele kronkelingen 
der rivier, die nog al aanmerkelijk zijn moeten, daar men & 
dagen behoeft, om van Batoeradja tot Toeboean te varen, en 
een dag om dien weg stroomafwaarts af te leggen, terwijl het 
over land slechts 14 palen is. De palen hebben hier echter 
hetzelfde ongerief als op de westkust, dat is, dat ze vreesse- 
lijk lang zijn. Daar waar de weg de rivier soms nadert, 
vindt men gemeenlijk eene doesoen en deze zag ik tot 
dusverre nergens binnenslands, tenzij aan de boorden der 
rivieren. Men is zoo gewoon aan de nabijheid der rivieren, dat 
men het voor eene groote dwaasheid zoude houden, elders 
dan daar doesoens te stichten. Îet is dan ook niette ontkennen, 
dat de rivieren een groot gemak voor de bevolking opleveren, 
zoowel om den gemakkelijken afvoer hunner produkten, als om de 
reinheid in de doesoens te bevorderen, want al wat onrein is, 
gaat in de groote vaart, om zich in de Moessi en zijne uit- 
monding in zee, door de Soensang, te ontlasten. 
De weg van Batoeradja naar Toeboean is, op weinige uitzon- 
ringen na, waar het vlak en laag is, steeds op- en afgaande, 
cen gevolg van het steeds en overal met geulen of ravijnen 
doorsnedene terrein. Overigens is hij zeer goed onderhouden, 
en wanneer het niet geregend heeft, ook voor de paarden niet 
bezwarend, doch na eene regenbui moet hij zeer glad zijn. Aan 
weerszijden van den weg vindt men wildermissen, hetzij 
van riembo met zware boomen, of bloekar met struiken en 
jongere boomen bezet. Slechts zelden treft men eene ladang 
aan, maar des te meer verlatene velden, waar het alang-alang 
nu het geheele terrein heeft ingenomen. Ik vond hier echter 
geene zoo kolossale boomen, als op den weg van Batoeradja 
naar Moeara-doewa, 
Te Toeboean staan drie passanten-huizen, die vrij goed 
