56 
oude niet te denken valt, zoolang daar geen ladder is aange- 
bragt om de bijennesten uitte halen, waarvoor het niet de regte 
tijd was. 
Onder de beste houtsoorten rekent men het mengarawan 
(eene Dipterocarpee), marabouw (Pahudia), groengang (Nau- 
clea), tembesoe talang en renah (Fagraca), ringhas (Semecarpus), 
boengoer (Lagerstroemia reginae), petalieng (3), kloetoem 
(Artocarpee), kliat (Grewia affinis) voor gereedschappen, ambalo 
(Dysoxylum), leban (Vitex pubescens) voor huisbouw en roei- 
spanen, nengries (Leguminoos), enz. 
Het bosch leverde voorts eene groote verscheidenheid op van 
boomen, heesters en andere planten, waar onder vele vreemde 
soorten, doch van slechts weinige vermogt ik bloemen of 
vruchten te verkrijgen. Eene soort van rottan (hoei koero) kwam 
hier menigvuldig met rijpe vruchten voor, die gegeten wor- 
den, en zoetachtig doch flaauw van smaak zijn. Van de djer- 
nang of drakenbloed-rottan vond ik slechts een trosje. Daar- 
van bestaan twee soorten, eene met groote en met kleinere vruch- 
ten. De maman is eene zeer dikke en lange rottansoort. Hare 
vruchten worden ook gegeten doch zijn zeer zuur. Hoewel 
ik nog vele andere rottansoorten aantrof, verkreeg ik nog 
slechts vruchten van de hoeï-landak. Hoei is hier even als 
te Moeara-doewa, de benaming van rottan, terwijl men in 
het soendaasch daaronder obi of knolgewassen verstaat, en de 
rottan daar met den naam van hoëi bestempeld wordt. Ik 
vond nog eene kleine Luicuala (serdang haam) en nog kleinere 
PinangaP (serdang lanang) doch beide zonder vruchten. 
In de bewoonde streken wordt Livistona Diepenhorstii 
)serdang-sadang op de westkust) veel in digte drommen aan- 
geplant, en de bladen voor atap gebezigd, die zeer duurzaam 
zouden zijn. 
Er wordt hier ook veel suikerriet aangeplant, wat men juist 
bezig was te vermalen. Daartoe bezigt men drie naast elkander 
