64 
kennen, want deze laat hier nog veel te wenschen over. 
De milde bodem en het gezegende klimaat zorgen hier voor 
alles. De mensch draagt, ter verkrijging van het voor hem benoo- 
digde, slechts zeer weinig bij. 
Olifanten zijn hier ook in menigte aanwezig. Zij komen des 
nachts veel op den grooten weg en verwoesten het plantsoen, wat 
men voor schaduw heeft aangeplant. Zij doen echter weinig schade 
aan de tuinen der inlanders, zoo die bewaakt worden, daar zij 
zich gemakkelijk door geschreeuw en geraas laten verdrijven. 
Voor den rhinoeeros , de tijgers en varkens, is men meer bevreesd, 
aangezien de twee eerstgenoemde den mensch aanvallen, en de 
laatste de tuinen verwoesten, wat ze te gemakkelijker doen, daar zij 
zich niet, evenals de olifant, door geraas en geschreeuw aankoa- 
digen. Wij zagen een zwaar en vet varken, niet verre van den 
weg staan, dat geen plan scheen te hebben, om zich voor ons 
uit de voeten te maken. Toen de pradjoerits er echter vuur op 
gaven, verdween het spoedig in de digte wildernis. Door de 
tijgers worden hier nog dikwijls menschen verslonden. De 
olifant trekt zich des daags verre in de bosschen en onbe- 
woonde streken terug, maar gaat des nachts uit, om zijne 
maag te vullen. Hij komt echter zelden op dezelfde plaats 
terug, dewijl hij daar niet veel voor den volgenden nacht overlaat, 
maar zoekt steeds eene streek op, waar hij in langen tijd niet 
geweest is, en waar de sporen zijner vroegere verwoestingen 
reeds verdwenen zijn, wat hier, door de weelderige vegetatie, 
spoedig plaats heeft. 
12 July. Naar Lahat, 10 palen. Wij waren nog geen paal 
van Reboes verwijderd, toen zich niet verre van den weg, in 
het digte bosch, een tijger, door zijn herhaald gebulk deed 
hooren, wat veel overeenkomst met dat van een hert heeft. 
Na nog een paar palen, door bosch en enkele bebouwde 
plaatsen te zijn voortgereden komt men op een vlak, slechts 
met alang-alang begroeid terrein, wat met weinige afwisseling, 
