67 
benden, bemoeijelijkt werd. Te Keboer scheepte ik mij op 
eene praauw in, en was nog des avonds voor zes ure te 
Moeara-Enim terug. 
Tusschen Keboer naar luahat, heeft men de eerste transportkar- 
ren, om goederen voor de bezetting te vervoeren, daar de rivier 
te ondiep wordt, om haar met geladene praauwen te bevaren. 
De rivier afvarende, krijgt men van het omliggende land 
niets te zien, dewijl de oevers overal min of meer verheven zijn; 
en thans,in den droogen tijd, was de waterspiegel zeer laag , 
zoo zelfs dat men op sommige plaatsen met groote praauwen 
aan den grond geraakte, of die in het geheel niet meer bezi- 
gen kon. En toch is het verwonderlijk, dat, bij deze langdurige 
droogte, mog eene zoo groote watermassa naar de Moessi 
wordt afgevoerd. Deze rivier maakt, even als de Ogan, 
eene menigte kronkelingen, zoodat ik over een trajekt van 
6 palen te land 2} uren, over een van 3 palen 2! uren, en 
over het laatste, weder van 6 palen, slechts 14 uur, met snel 
roeijen stroomafwaarts, noodig had. In de rivier zelve liggen 
vele eilandjes, die meestal met wildernis bedekt of in kul- 
tuur gebragt zijn. Men was ook druk bezig met het oprigten 
van stellaadjes in de rivier, die bij de eerst komende banjers 
voor de vischvangst moeten dienen. Ik zag wel een 25 tal 
daarvan of reeds gereed of in aanbouw; ze bestaan uit eene 
op houten palen bevestigde, bamboezen helling, met uitloopen- 
de vleugels, waarop de visch met den stroom geworpen wordt, 
die aan het einde of hoogste punt, in een net wordt opge- 
vangen. 
Steenkolen komen, even als in de rivier Enim, meermalen 
aan de zijwanden te voorschijn, waar de rivier de bedding 
daarvan heeft doorgebroken. Ze worden ook wel door de inlan- 
ders tot brandstof gebezigd. 
Langs de boorden der rivieren vindt men, hier en elders, 
steeds de beste gronden, die hier zoowel uit tana-lebak als 
